بیماری سرطان ریه (Lung Cancer)

بیماری سرطان ریه زمانی شکل می‌گیرد که سلول‌های غیرطبیعی در بافت ریه بدون کنترل تکثیر شوند. این سلول‌ها می‌توانند به بافت‌های اطراف نفوذ کنند یا از راه خون و لنف به اندام‌های دیگر برسند. سرطان ریه یکی از شایع‌ترین سرطان‌ها و مهم‌ترین علل مرگ ناشی از سرطان در جهان است. با وبلاگ سایت پزشکی روبرو برای خواندن توضیحات بیشتر درباره این موضوع همراه باشید. همچنین می‌توانید با انواع بیماری ها، علائم و درمان هر کدام  و همچنین با انواع سرطان در سایت رو به رو آشنا شوید.

سیگار مهم‌ترین عامل خطر شناخته‌شده است، اما سرطان ریه فقط بیماری افراد سیگاری نیست. دود دست‌دوم، رادون، آزبست، آلودگی هوا و برخی مواجهه‌های شغلی نیز خطر را افزایش می‌دهند. تشخیص زودهنگام اهمیت زیادی دارد، چون بعضی تومورهای محدود به ریه قابلیت درمان مؤثرتری دارند.

این مطلب برای افزایش آگاهی نوشته شده و جایگزین معاینه و تصمیم پزشک نیست. سرفه خونی، تنگی نفس شدید، درد شدید قفسه سینه یا بروز ناگهانی علائم عصبی باید جدی گرفته شود.

سرطان ریه چیست و چگونه در بدن ایجاد می‌شود؟

سرطان ریه از تغییرات ژنتیکی در سلول‌هایی آغاز می‌شود که کنترل رشد و تقسیم آن‌ها را مختل می‌کند. با افزایش تعداد سلول‌های غیرطبیعی، توده‌ای ایجاد می‌شود که ممکن است وارد عروق، غدد لنفاوی یا بافت‌های اطراف شود.

متاستاز زمانی رخ می‌دهد که سلول‌های سرطانی از محل اولیه جدا شوند و در عضو دیگری رشد کنند. مغز، استخوان، کبد، غدد فوق‌کلیوی و ریه مقابل از محل‌های شناخته‌شده انتشار سرطان ریه هستند.

تفاوت توده یا ندول ریوی با سرطان ریه چیست؟

هر ندول ریه سرطان نیست. عفونت‌های قبلی، التهاب، بافت اسکار و برخی ضایعات خوش‌خیم نیز ممکن است در سی‌تی‌اسکن به شکل ندول دیده شوند.

اندازه، شکل، سرعت رشد، سن فرد و سابقه مصرف دخانیات در ارزیابی اهمیت دارند. گاهی تنها راه تشخیص قطعی، نمونه‌برداری و بررسی بافت توسط پاتولوژیست است.

سرطان ریه چگونه رشد می‌کند و به اندام‌های دیگر گسترش می‌یابد؟

تومور ابتدا می‌تواند در همان ریه رشد کند و سپس غدد لنفاوی مجاور را درگیر کند. ورود سلول‌های سرطانی به خون یا سیستم لنفاوی امکان متاستاز دوردست را ایجاد می‌کند.

همین الگوی انتشار است که مرحله بیماری را تعیین می‌کند و انتخاب درمان را تغییر می‌دهد. یک تومور کوچک موضعی با سرطان متاستاتیک، مسیر درمان یکسانی ندارد.

اسم های دیگر بیماری سرطان ریه

در منابع پزشکی از اصطلاح‌های Lung Cancer، سرطان ریه و Pulmonary Carcinoma استفاده می‌شود. اصطلاح Bronchogenic Carcinoma یا کارسینوم برونکوژنیک نیز در بعضی متون قدیمی‌تر دیده می‌شود.

این نام‌ها همیشه بیانگر زیرنوع دقیق تومور نیستند. تشخیص کامل باید نوع بافت‌شناسی، مرحله بیماری و در بسیاری از بیماران ویژگی‌های مولکولی تومور را نیز مشخص کند.

انواع سرطان ریه؛ تفاوت NSCLC و SCLC چیست؟

دو گروه اصلی شامل سرطان ریه سلول غیرکوچک و سرطان ریه سلول کوچک هستند. حدود 85 درصد موارد در گروه NSCLC قرار می‌گیرند و SCLC سهم کمتری دارد، اما معمولاً رفتار تهاجمی‌تری نشان می‌دهد.

نوع	ویژگی مهم
NSCLC	شایع‌تر و شامل چند زیرگروه مختلف
SCLC	رشد و انتشار سریع‌تر و وابستگی زیاد به درمان سیستمیک

سرطان ریه سلول غیرکوچک (NSCLC) و زیرگروه‌های آن

آدنوکارسینوم، کارسینوم سلول سنگفرشی و کارسینوم سلول بزرگ از زیرگروه‌های شناخته‌شده هستند. آدنوکارسینوم در افراد غیرسیگاری نیز دیده می‌شود و بررسی مولکولی آن اهمیت زیادی دارد.

سرطان ریه سلول کوچک (SCLC) چه تفاوتی دارد؟

SCLC معمولاً سریع‌تر رشد می‌کند و هنگام تشخیص احتمال انتشار آن بیشتر است. درمان اغلب بر شیمی‌درمانی، ایمونوتراپی و پرتودرمانی تکیه دارد و جراحی فقط در شرایط محدودی مطرح می‌شود.

نشانه های بیماری سرطان ریه

علائم اولیه سرطان ریه همیشه واضح نیستند. حتی ممکن است بیماری تا مراحل پیشرفته علامت مشخصی ایجاد نکند، به همین دلیل تغییر پایدار در وضعیت تنفسی ارزش بررسی پزشکی دارد.

سرفه مداوم، خلط خونی، تنگی نفس و درد قفسه سینه

نشانه‌های مهم شامل موارد زیر هستند:

• سرفه‌ای که برطرف نمی‌شود یا تغییر می‌کند
• خلط خونی
• تنگی نفس یا خس‌خس جدید
• درد قفسه سینه
• گرفتگی صدا
• کاهش وزن بدون علت
• کاهش اشتها و ضعف
• عفونت‌های مکرر ریه

وجود این علائم به معنی سرطان نیست. عفونت، آسم، بیماری انسدادی ریه و مشکلات قلبی نیز می‌توانند علائم مشابه ایجاد کنند.

علائم متاستاز سرطان ریه به مغز، استخوان و کبد

متاستاز استخوانی ممکن است با درد مداوم کمر یا لگن همراه شود. انتشار به مغز می‌تواند سردرد، اختلال تعادل، ضعف اندام یا تشنج ایجاد کند.

درگیری کبد گاهی با زردی پوست و چشم همراه است. چنین علائمی نیازمند ارزیابی پزشکی هستند و نباید فقط به خستگی یا افزایش سن نسبت داده شوند.

چه علائمی نیاز به مراجعه سریع به پزشک دارند؟

سرفه خونی، تنگی نفس شدید، کاهش سطح هوشیاری، تشنج و ضعف ناگهانی یک سمت بدن باید سریع بررسی شوند. شدت علامت مهم است و منتظر ماندن برای برطرف شدن خودبه‌خودی می‌تواند تشخیص را عقب بیندازد.

علت ابتلا به سرطان ریه

سرطان ریه معمولاً یک علت واحد ندارد. مجموعه‌ای از آسیب‌های ژنتیکی و مواجهه‌های محیطی در ایجاد آن دخالت دارند.

نقش سیگار، قلیان و دود دست دوم در سرطان ریه

مصرف دخانیات مهم‌ترین عامل قابل پیشگیری سرطان ریه است. IARC حدود 85 درصد موارد سرطان ریه را به استعمال دخانیات نسبت می‌دهد.

قلیان جایگزین بی‌خطر سیگار نیست. قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض دود دیگران نیز خطر سرطان ریه را بالا می‌برد.

آلودگی هوا، رادون، آزبست و مواجهه‌های شغلی

آلودگی هوای محیط، رادون، آزبست، دود موتورهای دیزلی و بعضی مواد شغلی سرطان‌زا از عوامل شناخته‌شده‌اند.

برای افرادی که در صنایع ساختمانی، معدن، جوشکاری یا محیط‌های پرگردوغبار کار می‌کنند، رعایت استانداردهای ایمنی شغلی اهمیت ویژه‌ای دارد.

سرطان ریه در افراد غیرسیگاری و نقش سابقه خانوادگی

بخشی از موارد در افرادی دیده می‌شود که هرگز سیگار نکشیده‌اند. این گروه ممکن است ویژگی‌های مولکولی متفاوتی داشته باشد و آدنوکارسینوم در آن شایع است.

سابقه خانوادگی نیز می‌تواند بخشی از ارزیابی خطر باشد، اما داشتن فرد مبتلا در خانواده به معنای ابتلای قطعی نیست.

تفاوت بیماری سرطان ریه در مردان و زنان

علائم، اصول تشخیص و مرحله‌بندی سرطان ریه در زنان و مردان مشابه است. تفاوت‌های مشاهده‌شده در میزان ابتلا تا حد زیادی تحت تأثیر الگوهای مصرف دخانیات، سن و مواجهه‌های محیطی قرار دارند.

مطالعات جدید نشان داده‌اند که هنگام مقایسه افراد با میزان مشابه مصرف سیگار، خطر سرطان ریه در زنان و مردان می‌تواند نزدیک باشد. در عین حال، سرطان ریه افراد غیرسیگاری ویژگی‌های جمعیتی و مولکولی خاصی دارد و در بسیاری از این موارد آدنوکارسینوم دیده می‌شود.

نحوه تشخیص سرطان ریه

تشخیص سرطان ریه معمولاً با ترکیب تصویربرداری، نمونه‌برداری و بررسی پاتولوژی انجام می‌شود. آزمایش خون به‌تنهایی نمی‌تواند سرطان ریه را تأیید یا رد کند.

عکس قفسه سینه، سی‌تی‌اسکن و PET-CT

عکس قفسه سینه ممکن است یک ضایعه مشکوک را نشان دهد، اما سی‌تی‌اسکن جزئیات بسیار بیشتری ارائه می‌کند. PET-CT نیز در بعضی بیماران برای بررسی گسترش بیماری و انتخاب محل مناسب نمونه‌برداری استفاده می‌شود.

برونکوسکوپی، بیوپسی و بررسی پاتولوژی

برای تشخیص قطعی معمولاً نمونه‌ای از بافت لازم است. نمونه می‌تواند با برونکوسکوپی، بیوپسی سوزنی هدایت‌شده با CT یا روش‌های جراحی تهیه شود.

پاتولوژی مشخص می‌کند سلول‌ها سرطانی هستند یا نه و تومور در کدام گروه قرار می‌گیرد.

آزمایش‌های مولکولی EGFR، ALK، ROS1، KRAS و PD-L1 چه کاربردی دارند؟

در NSCLC پیشرفته، نتیجه آزمایش‌های مولکولی می‌تواند مستقیماً انتخاب دارو را تغییر دهد. تغییرات EGFR، ALK، ROS1، BRAF، MET، RET، NTRK، KRAS و HER2 نمونه‌هایی از اهداف درمانی مهم هستند.

PD-L1 نیز در تصمیم‌گیری درباره بعضی درمان‌های ایمنی کاربرد دارد. به همین دلیل شروع درمان سیستمیک بدون بررسی نتایج پاتولوژی و تست‌های لازم می‌تواند فرصت یک درمان هدفمند مناسب را از بین ببرد.

مراحل سرطان ریه از مرحله ۱ تا ۴ چگونه تعیین می‌شوند؟

مرحله بیماری نشان می‌دهد سرطان چقدر گسترش پیدا کرده است. در NSCLC از سیستم TNM استفاده می‌شود و مراحل کلی از صفر تا چهار تعریف می‌شوند.

مرحله‌بندی TNM در سرطان ریه سلول غیرکوچک

T اندازه و گسترش تومور اصلی، N درگیری غدد لنفاوی و M وجود متاستاز دوردست را توصیف می‌کند. ترکیب این سه عامل مرحله نهایی بیماری را مشخص می‌کند.

متاستاز سرطان ریه معمولاً کدام اندام‌ها را درگیر می‌کند؟

مغز، استخوان‌ها، کبد، غدد فوق‌کلیوی، پرده جنب و ریه مقابل از محل‌های مهم انتشار هستند. نوع تصویربرداری موردنیاز بر اساس مرحله احتمالی و علائم بیمار انتخاب می‌شود.

غربالگری سرطان ریه با سی‌تی‌اسکن کم‌دوز (LDCT)

غربالگری با بررسی فرد بدون علامت تفاوت دارد. افرادی که سرفه خونی یا سایر علائم مشکوک دارند به بررسی تشخیصی نیاز دارند، نه صرفاً یک تست غربالگری.

چه افرادی ممکن است کاندید غربالگری سرطان ریه باشند؟

راهنمای انجمن سرطان آمریکا، LDCT سالانه را برای افراد 50 تا 80 ساله‌ای توصیه می‌کند که اکنون سیگار می‌کشند یا قبلاً سیگاری بوده‌اند و حداقل 20 پاکت‌سال سابقه دارند. پاکت‌سال از ضرب تعداد پاکت روزانه در سال‌های مصرف محاسبه می‌شود.

این معیار متعلق به یک راهنمای مشخص است و تصمیم غربالگری در ایران باید با توجه به شرایط فرد و نظر پزشک گرفته شود.

تفاوت غربالگری سرطان ریه با سی‌تی‌اسکن تشخیصی چیست؟

غربالگری برای افراد پرخطرِ بدون علامت طراحی شده است. سی‌تی‌اسکن تشخیصی زمانی درخواست می‌شود که علائم، معاینه یا یافته دیگری احتمال بیماری را مطرح کرده باشد.

روش های درمان سرطان ریه

روش درمان سرطان ریه به نوع تومور، مرحله، وضعیت عمومی بیمار و ویژگی‌های مولکولی بستگی دارد. انتخاب درست معمولاً با همکاری انکولوژیست، جراح قفسه سینه، متخصص رادیوتراپی، رادیولوژیست و پاتولوژیست انجام می‌شود.

جراحی و پرتودرمانی سرطان ریه

در برخی NSCLCهای مراحل اولیه، جراحی می‌تواند بخش اصلی درمان باشد. لوبکتومی، سگمنتکتومی و در شرایط خاص برداشت محدودتر از روش‌های جراحی هستند.

پرتودرمانی ممکن است با هدف درمان قطعی، تکمیل درمان یا کنترل علائم استفاده شود. نوع و دوز آن به محل و مرحله تومور بستگی دارد.

درمان دارویی سرطان ریه

دارویی که برای یک بیمار مناسب است الزاماً برای بیمار دیگری مناسب نیست. حتی دو فرد با آدنوکارسینوم مرحله چهار ممکن است به دلیل تفاوت ژنتیکی تومور، درمان‌های کاملاً متفاوتی دریافت کنند.

شیمی‌درمانی و ایمونوتراپی

داروهای پلاتینی مانند سیس‌پلاتین یا کربوپلاتین در بسیاری از رژیم‌های شیمی‌درمانی جای دارند. در بعضی بیماران، مهارکننده‌های نقاط کنترلی ایمنی نیز به تنهایی یا همراه شیمی‌درمانی استفاده می‌شوند.

درمان هدفمند و نقش جهش‌های ژنتیکی تومور

داروهایی مانند اوسیمرتینیب برای بعضی تومورهای دارای EGFR و داروهای مهارکننده ALK برای سرطان‌های دارای بازآرایی ALK نمونه‌هایی از درمان هدفمند هستند. انتخاب این داروها باید بر اساس آزمایش معتبر تومور انجام شود.

درمان خانگی سرطان ریه

هیچ درمان خانگی، گیاهی یا رژیم غذایی ثابت‌شده‌ای وجود ندارد که بتواند سرطان ریه را از بین ببرد. جایگزین کردن درمان انکولوژی با مکمل‌ها یا فرآورده‌های گیاهی می‌تواند خطرناک باشد.

بعضی روش‌های حمایتی مانند تمرین‌های آرام‌سازی یا فعالیت بدنی متناسب ممکن است به کیفیت زندگی کمک کنند. مصرف هر مکمل یا گیاه دارویی باید با تیم درمان مطرح شود، چون امکان تداخل با داروهای سرطان وجود دارد.

رژیم غذایی مناسب برای سرطان ریه

هدف تغذیه در دوران درمان، حفظ وزن، توده عضلانی و توان بدنی است. بسیاری از بیماران به پروتئین و انرژی بیشتری نیاز دارند، به‌خصوص اگر دچار کاهش اشتها یا وزن شده باشند.

تخم‌مرغ کاملاً پخته، لبنیات پاستوریزه، مرغ، ماهی، حبوبات، مغزها و غذاهای خانگی پرانرژی می‌توانند مفید باشند. اگر بیمار با حجم غذای زیاد مشکل دارد، وعده‌های کوچک‌تر و پرتکرار معمولاً تحمل بهتری دارند.

هیچ رژیم قلیایی، آبمیوه‌درمانی یا مکمل خاصی درمان سرطان محسوب نمی‌شود. در زمان کاهش گلبول سفید، ایمنی غذایی و پرهیز از غذاهای خام یا مشکوک نیز اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

عوارض و خطرات سرطان ریه

خود بیماری می‌تواند باعث تنگی نفس، تجمع مایع اطراف ریه، خونریزی، درد، کاهش وزن یا انسداد راه هوایی شود. متاستاز نیز ممکن است مغز، استخوان یا سایر اندام‌ها را درگیر کند.

درمان‌ها هم عارضه دارند. شیمی‌درمانی ممکن است تهوع، افت سلول‌های خونی یا خستگی ایجاد کند و ایمونوتراپی گاهی موجب التهاب اندام‌ها می‌شود. هر تب، خونریزی غیرعادی، تنگی نفس جدید یا افت شدید حال عمومی در دوران درمان باید به تیم پزشکی اطلاع داده شود.

سرطان ریه در کودکان و در دوران بارداری

سرطان اولیه ریه در کودکان بسیار نادر است و الگوی تومورها با بزرگسالان تفاوت دارد. NCI گزارش می‌کند که در کودکان، تومورهای بدخیم متاستاتیک ریه از تومورهای بدخیم اولیه ریه بسیار شایع‌تر هستند.

سرطان ریه در بارداری نیز بسیار نادر است. تصویربرداری و درمان باید با همکاری انکولوژی، طب مادر و جنین و سایر تخصص‌های لازم برنامه‌ریزی شود.

راهنمای ASCO درباره سرطان در بارداری بر کمینه‌کردن مواجهه جنین با پرتو و تصمیم‌گیری فردی تأکید دارد. بسیاری از درمان‌های سیستمیک در سه‌ماهه اول محدودیت جدی دارند و زمان‌بندی درمان باید با سن بارداری و فوریت بیماری هماهنگ شود.

طول درمان سرطان ریه چقدر است؟

برای سرطان ریه یک مدت درمان ثابت وجود ندارد. بیماری محدود که با جراحی درمان می‌شود ممکن است چند هفته دوره نقاهت داشته باشد و سپس بیمار بر اساس پاتولوژی به درمان تکمیلی نیاز پیدا کند.

شیمی‌درمانی معمولاً در چرخه‌های مشخص انجام می‌شود و چند ماه ادامه پیدا می‌کند. پرتودرمانی نیز بسته به هدف و برنامه می‌تواند از چند جلسه کوتاه تا چند هفته طول بکشد.

در بیماری پیشرفته، درمان هدفمند یا ایمونوتراپی ممکن است ماه‌ها ادامه داشته باشد. ادامه درمان به پاسخ تومور، عوارض، نتایج تصویربرداری و پروتکل دارویی بستگی دارد.

آیا سرطان ریه قابل درمان است؟ پیش‌آگهی، بقا و احتمال عود

پاسخ این سؤال بیش از هر چیز به مرحله و نوع بیماری بستگی دارد. سرطان محدود به ریه نسبت به بیماری متاستاتیک شانس کنترل طولانی‌مدت بیشتری دارد.

چه عواملی بر پیش‌آگهی و میزان بقا تأثیر می‌گذارند؟

مرحله، زیرنوع تومور، وضعیت عمومی بیمار، تغییرات ژنتیکی و پاسخ به درمان اهمیت دارند. بر اساس آمار SEER آمریکا، بقای نسبی پنج‌ساله NSCLC موضعی حدود 67 درصد و در بیماری دوردست حدود 12 درصد گزارش شده است.

برای SCLC این ارقام به‌ترتیب حدود 34 و 4 درصد هستند. این اعداد آمار جمعیتی‌اند و نمی‌توانند طول عمر یک فرد مشخص را پیش‌بینی کنند.

پیگیری پس از درمان و بررسی عود سرطان ریه

پس از پایان درمان فعال، پیگیری منظم برای بررسی عود و عوارض دیررس ادامه پیدا می‌کند. فاصله تصویربرداری و ویزیت‌ها باید با توجه به نوع، مرحله و درمان قبلی تعیین شود.

زندگی با سرطان ریه؛ مراقبت حمایتی و کنترل عوارض

مراقبت از سرطان ریه فقط به کوچک کردن تومور محدود نمی‌شود. کنترل درد، تنگی نفس، خستگی، تغذیه، خواب و سلامت روان بخشی از درمان استاندارد محسوب می‌شود.

مراقبت تسکینی، کنترل علائم و حفظ کیفیت زندگی

مراقبت تسکینی می‌تواند هم‌زمان با درمان ضدسرطان شروع شود. هدف آن کاهش علائم و حفظ کیفیت زندگی بیمار و خانواده است، نه کنار گذاشتن درمان.

چه عوارضی در طول درمان باید به تیم پزشکی گزارش شوند؟

تب، مشکل تنفسی جدید، استفراغ مداوم، خونریزی، اسهال شدید، کاهش سطح هوشیاری و درد کنترل‌نشده باید گزارش شوند. تحمل خاموش عوارض ممکن است باعث کم‌آبی، سوءتغذیه یا تأخیر ناخواسته در درمان شود.

پیشگیری از سرطان ریه

هیچ روشی خطر سرطان ریه را به صفر نمی‌رساند، اما بخش بزرگی از خطر قابل کاهش است. مهم‌ترین اقدام، جلوگیری از شروع مصرف دخانیات یا ترک آن است.

ترک دخانیات و کاهش مواجهه با دود و مواد سرطان‌زا

ترک سیگار در هر سنی ارزشمند است. ایجاد محیط بدون دود در خانه و محل کار نیز از افراد خانواده در برابر دود دست‌دوم محافظت می‌کند.

نقش کنترل مواجهه‌های محیطی و شغلی در پیشگیری

کاهش تماس با آزبست، دود دیزل و سایر مواد سرطان‌زای شغلی اهمیت دارد. استفاده از تجهیزات حفاظتی و رعایت استانداردهای محیط کار بخشی از پیشگیری واقعی است، نه یک توصیه فرعی.

سوالات متداول درباره بیماری سرطان ریه

آیا فرد غیرسیگاری هم ممکن است به سرطان ریه مبتلا شود؟

بله. حدود 10 تا 25 درصد موارد در برخی برآوردها در افرادی رخ می‌دهد که هرگز سیگار نکشیده‌اند، هرچند این میزان میان جمعیت‌ها متفاوت است.

آیا هر سرفه طولانی یا ندول ریوی نشانه سرطان است؟

خیر. عفونت‌ها، التهاب و بیماری‌های مزمن تنفسی می‌توانند سرفه یا ندول ایجاد کنند. ماندگاری یا تغییر علائم دلیل مناسبی برای بررسی پزشکی است.

آیا سرطان ریه در آزمایش خون مشخص می‌شود؟

آزمایش خون معمول نمی‌تواند به‌تنهایی سرطان ریه را تشخیص دهد. تشخیص معمولاً به تصویربرداری و سپس بررسی بافت یا سلول‌های تومور وابسته است.

برای بررسی احتمال سرطان ریه باید به چه پزشکی مراجعه کرد؟

پزشک عمومی، متخصص داخلی یا متخصص ریه می‌تواند ارزیابی اولیه را شروع کند. اگر ضایعه مشکوک پیدا شود، همکاری متخصص ریه، انکولوژیست، جراح قفسه سینه و پاتولوژیست ممکن است لازم باشد.

اطلاعات پزشکی سرطان ریه باید بر اساس چه منابع معتبری بررسی شوند؟

راهنماهای سازمان جهانی بهداشت، IARC، مؤسسه ملی سرطان آمریکا و انجمن‌های معتبر سرطان از منابع قابل اتکاتر هستند. توصیه درمانی باید با شرایط همان بیمار، پاتولوژی، مرحله بیماری و امکانات درمانی محل زندگی تطبیق داده شود.

نتیجه‌گیری

بیماری سرطان ریه یک بیماری واحد با یک درمان ثابت نیست. نوع تومور، مرحله بیماری، وضعیت عمومی فرد و نشانگرهای مولکولی تعیین می‌کنند که جراحی، پرتودرمانی، شیمی‌درمانی، ایمونوتراپی یا درمان هدفمند چه نقشی داشته باشد.

سرفه مداوم، خلط خونی، کاهش وزن بی‌دلیل و تنگی نفس نباید نادیده گرفته شوند. از طرف دیگر، هر ندول یا سرفه‌ای نیز به معنی سرطان نیست و تشخیص فقط با ارزیابی پزشکی امکان‌پذیر است.

ترک دخانیات مهم‌ترین اقدام قابل انجام برای پیشگیری از سرطان ریه است. برای افراد پرخطر نیز بررسی امکان غربالگری با LDCT می‌تواند موضوع مهمی برای گفت‌وگو با پزشک باشد. تصمیم‌گیری درمانی باید بر پایه پاتولوژی، مرحله‌بندی و در موارد لازم آزمایش‌های مولکولی انجام شود.

نویسنده مقاله pourfeyz