بیماری التهاب آدنوئید (Adenoiditis)
بیماری التهاب آدنوئید (Adenoiditis) به التهاب یا عفونت بافت آدنوئید، یا همان لوزه سوم، گفته میشود. این مشکل بیشتر در کودکان دیده میشود و میتواند با گرفتگی بینی، تنفس دهانی، خرخر، ترشحات بینی و گلودرد همراه باشد. همچنین میتوانید با انواع بیماری ها، علائم و درمان هر کدام و همچنین با بیماری های سینوزیت در سایت رو به رو آشنا شوید.
آدنوئید بخشی از سیستم لنفاوی و حلقه والدایر است و پشت حفره بینی قرار دارد. به همین دلیل، برخلاف لوزههای کامی، معمولاً با نگاه کردن داخل دهان دیده نمیشود. التهاب این بافت همیشه یک بیماری مستقل نیست و گاهی همراه سینوزیت، فارنژیت، التهاب لوزهها یا عفونتهای تنفسی ایجاد میشود.
یک نکته مهم اینجاست: «التهاب آدنوئید» با «بزرگی آدنوئید» دقیقاً یکسان نیست. التهاب به واکنش التهابی یا عفونی اشاره دارد، اما بزرگی لوزه سوم ممکن است پیامد التهاب مزمن، آلرژی یا ویژگی آناتومیک کودک باشد.
- بیماری التهاب آدنوئید (Adenoiditis) چیست؟
- اسمهای دیگر بیماری التهاب آدنوئید
- علت ابتلا به بیماری التهاب آدنوئید
- نشانههای بیماری التهاب آدنوئید
- نحوه تشخیص بیماری التهاب آدنوئید
- تفاوت بیماری التهاب آدنوئید در مردان و زنان
- بیماری التهاب آدنوئید در کودکان و در دوران بارداری
- روشهای درمان بیماری التهاب آدنوئید
- درمان دارویی بیماری التهاب آدنوئید
- درمان خانگی بیماری التهاب آدنوئید
- رژیم غذایی مناسب برای بیماری التهاب آدنوئید
- چه زمانی جراحی آدنوئیدکتومی برای التهاب لوزه سوم لازم است؟
- عوارض و خطرات بیماری التهاب آدنوئید
- طول درمان بیماری التهاب آدنوئید چقدر است؟
- پیشگیری از بیماری التهاب آدنوئید
- چه زمانی برای التهاب آدنوئید باید به پزشک مراجعه کرد؟
- سوالات رایج درباره التهاب آدنوئید
بیماری التهاب آدنوئید (Adenoiditis) چیست؟
آدنوئید بافت لنفاوی واقع در نازوفارنکس، یعنی فضای پشت بینی، است. این بافت در سالهای ابتدایی زندگی در تماس با میکروبهایی قرار میگیرد که از راه بینی و دهان وارد بدن میشوند و در فعالیت سیستم ایمنی نقش دارد.
اندازه آدنوئید معمولاً در دوران کودکی بیشتر است و با نزدیک شدن به بلوغ کاهش پیدا میکند. به همین دلیل، آدنوئیدیت بیشتر در کودکان و نوجوانان مطرح است و در بزرگسالان شیوع بسیار کمتری دارد. (NCBI)
آدنوئید یا لوزه سوم کجاست و چه نقشی در بدن دارد؟
لوزه سوم پشت بینی و بالاتر از حلق قرار گرفته است. این بافت همراه لوزههای دیگر بخشی از سیستم دفاعی دستگاه تنفسی فوقانی را تشکیل میدهد.
وجود آدنوئید برای فعالیت طبیعی سیستم ایمنی در کودکی مفید است، اما برداشتن آن در افراد واجد شرایط معمولاً باعث نقص قابل توجه سیستم ایمنی نمیشود.
تفاوت التهاب آدنوئید با بزرگی لوزه سوم چیست؟
در آدنوئیدیت، مسئله اصلی التهاب بافت است. در بزرگی آدنوئید، حجم بافت آنقدر افزایش پیدا میکند که ممکن است مسیر عبور هوا را محدود کند.
این دو مشکل میتوانند همزمان وجود داشته باشند. کودک مبتلا به التهابهای مکرر ممکن است بهتدریج دچار بزرگی لوزه سوم، تنفس دهانی و خرخر شود.
تفاوت آدنوئیدیت حاد و مزمن
آدنوئیدیت حاد معمولاً در ارتباط با یک عفونت تنفسی شروع میشود و علائمی مثل تب، گرفتگی بینی، ترشحات و گلودرد ایجاد میکند.
در نوع مزمن، گرفتگی بینی، تنفس دهانی یا عفونتهای مکرر مدت بیشتری ادامه دارند. چنین شرایطی نیازمند بررسی علتهایی مانند آلرژی، سینوزیت، ریفلاکس یا بزرگی پایدار آدنوئید است.
اسمهای دیگر بیماری التهاب آدنوئید
در فارسی ممکن است برای Adenoiditis از اصطلاحهایی مانند التهاب آدنوئید، عفونت آدنوئید، التهاب لوزه سوم یا عفونت لوزه سوم استفاده شود.
اصطلاح «بزرگی لوزه سوم» یا Adenoid Hypertrophy معنای متفاوتی دارد. بزرگی آدنوئید میتواند بدون عفونت وجود داشته باشد، هرچند التهابهای مکرر یکی از عوامل مؤثر در افزایش حجم این بافت هستند.
علت ابتلا به بیماری التهاب آدنوئید
علت آدنوئیدیت همیشه یک عفونت باکتریایی نیست. ویروسها، باکتریها، آلرژی و حتی تحریک ناشی از بازگشت اسید معده به ناحیه حلق میتوانند در التهاب این بافت نقش داشته باشند. (NCBI)
عفونتهای ویروسی و باکتریایی
بسیاری از موارد حاد پس از یک عفونت ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی آغاز میشوند. در برخی افراد، عفونت باکتریایی نیز به آن اضافه میشود.
باکتریهایی مانند Streptococcus pneumoniae، Haemophilus influenzae و Moraxella catarrhalis در بیماریهای عفونی این ناحیه مطرح هستند. (NCBI)
نقش آلرژی و ریفلاکس حنجرهای حلقی
رینیت آلرژیک میتواند مخاط بینی و ناحیه پشت بینی را دائماً تحریک کند. ریفلاکس حنجرهای حلقی یا LPR نیز در بعضی بیماران با التهاب ناحیه آدنوئید ارتباط دارد.
به همین دلیل، درمان مکرر با آنتیبیوتیک بدون مشخص کردن علت همیشه راه مناسبی نیست.
عوامل افزایشدهنده خطر آدنوئیدیت در کودکان
قرار گرفتن مکرر در معرض عفونتهای تنفسی، آلرژی و تماس با دود سیگار میتوانند احتمال مشکلات آدنوئید را افزایش دهند. قرار گرفتن کودک در معرض دود دخانیات نکتهای است که نباید ساده از کنار آن گذشت. (NCBI)
نشانههای بیماری التهاب آدنوئید
علائم التهاب آدنوئید گاهی شبیه سرماخوردگی یا سینوزیت هستند. تکرار یا طولانی شدن علائم است که معمولاً والدین را متوجه وجود مشکل دیگری میکند.
گرفتگی بینی، آبریزش و تنفس دهانی
گرفتگی یا انسداد بینی، آبریزش، ترشحات پشت حلق و تنفس از راه دهان از نشانههای رایج هستند.
کودکی که هنگام خواب یا حتی در طول روز بیشتر دهانش باز است، بهخصوص اگر گرفتگی مزمن بینی دارد، باید از نظر علل انسدادی بررسی شود.
خرخر، اختلال خواب و آپنه انسدادی خواب
بزرگ شدن آدنوئید میتواند فضای پشت بینی را محدود کند. نتیجه ممکن است خرخر، خواب بیکیفیت یا در موارد شدیدتر وقفههای تنفسی هنگام خواب باشد. (NCBI)
خرخر هر شب در کودک را نباید صرفاً یک عادت خواب تلقی کرد، بهویژه اگر با مکث تنفسی یا خواب ناآرام همراه باشد.
بوی بد دهان، گلودرد، تب و ترشحات پشت حلق
گلودرد، تب، ترشح چرکی بینی، سرفه ناشی از ترشحات پشت حلق و گاهی بوی بد دهان ممکن است دیده شوند.
در شیرخواران، دشواری تغذیه نیز میتواند همراه گرفتگی قابل توجه بینی ایجاد شود. (Cleveland Clinic)
التهاب آدنوئید در بزرگسالان و علائمی که نیاز به بررسی دارند
بافت آدنوئید معمولاً پس از دوران کودکی کوچک میشود. بنابراین، گرفتگی مداوم بینی یا وجود توده و بافت برجسته در نازوفارنکس بزرگسال باید دقیقتر بررسی شود.
خونریزی، کاهش شنوایی یکطرفه، توده غیرطبیعی یا علائم ماندگار نیازمند ارزیابی متخصص گوش، حلق و بینی هستند؛ زیرا تشخیصهای دیگری نیز باید کنار آدنوئیدیت در نظر گرفته شوند. (PubMed Central (PMC))
نحوه تشخیص بیماری التهاب آدنوئید
تشخیص با شرح حال دقیق شروع میشود. پزشک درباره مدت گرفتگی بینی، تب، خرخر، تنفس دهانی، عفونت گوش، آلرژی و کیفیت خواب سؤال میکند.
معاینه پزشک و اندوسکوپی بینی و نازوفارنکس
به دلیل محل قرارگیری لوزه سوم، مشاهده مستقیم آن از طریق دهان همیشه ممکن نیست. اندوسکوپی انعطافپذیر بینی یکی از روشهای بررسی مستقیم آدنوئید و میزان انسداد نازوفارنکس است.
در ارزیابی تخصصی، اندازه آدنوئید گاهی بر اساس درصد انسداد فضای پشت بینی درجهبندی میشود. (NCBI)
چه زمانی کشت، آزمایش آلرژی یا تصویربرداری لازم است؟
آزمایش برای همه بیماران ضروری نیست. اگر احتمال عفونت باکتریایی، آلرژی یا بیماری دیگری مطرح باشد، پزشک میتواند کشت، تست آلرژی یا بررسیهای تکمیلی را درخواست کند.
تصویربرداری نیز معمولاً برای هر مورد ساده آدنوئیدیت انجام نمیشود و انتخاب آن به شرایط بیمار بستگی دارد.
تفاوت آدنوئیدیت با سینوزیت، التهاب لوزه و فارنژیت
این بیماریها علائم مشترکی دارند. محل التهاب و مجموعه علائم به پزشک برای تشخیص افتراقی کمک میکنند.
| بیماری | علائم برجستهتر |
|---|---|
| آدنوئیدیت | گرفتگی بینی، تنفس دهانی، خرخر، ترشحات پشت حلق |
| سینوزیت | ترشحات بینی، فشار یا درد صورت، سرفه |
| التهاب لوزه | گلودرد، درد هنگام بلع، التهاب لوزههای قابل مشاهده |
| فارنژیت | گلودرد و التهاب دیواره حلق |
وجود همزمان چند مورد نیز امکانپذیر است؛ بنابراین تشخیص صرفاً بر اساس یک علامت قابل اعتماد نیست.
تفاوت بیماری التهاب آدنوئید در مردان و زنان
شواهد بالینی تفاوت مشخص و ثابتی در شیوع آدنوئیدیت میان دو جنس نشان نمیدهند. منابع تخصصی نیز برتری واضحی برای دختران یا پسران گزارش نکردهاند. (NCBI)
سن اهمیت بیشتری از جنسیت دارد. بیماری عمدتاً در کودکان دیده میشود، زیرا بافت آدنوئید در این دوره فعالتر و بزرگتر است و معمولاً پس از بلوغ کوچک میشود.
بیماری التهاب آدنوئید در کودکان و در دوران بارداری
آدنوئیدیت بیش از همه یک مشکل کودکان است. خرخر مداوم، تنفس دهانی، عفونتهای مکرر گوش یا کاهش شنوایی در کودک دلایلی هستند که بررسی لوزه سوم را جدیتر میکنند.
در دوران بارداری، آدنوئیدیت یک بیماری اختصاصی بارداری محسوب نمیشود و به علت کوچک شدن آدنوئید در بزرگسالی نسبتاً غیرمعمول است. مسئله مهمتر، انتخاب ایمن دارو است.
خانم باردار نباید آنتیبیوتیک، ضداحتقان، اسپری بینی یا داروی ضدالتهاب را خودسرانه شروع کند. حتی برخی داروهای بدون نسخه در سهماهههای مختلف بارداری محدودیت دارند و باید با پزشک زنان یا پزشک معالج هماهنگ شوند. (ACOG)
روشهای درمان بیماری التهاب آدنوئید
درمان التهاب آدنوئید بر اساس علت انتخاب میشود. نسخه واحدی برای همه بیماران وجود ندارد.
درمان آدنوئیدیت ویروسی و مراقبتهای حمایتی
اگر علت ویروسی باشد، آنتیبیوتیک کمکی نمیکند. استراحت، دریافت مایعات کافی و کنترل علائم معمولاً بخش اصلی مراقبت است.
عفونتهای ویروسی بدون عارضه اغلب طی حدود یک هفته رو به بهبود میروند. (NCBI)
درمان عفونت باکتریایی و جایگاه آنتیبیوتیکها
وقتی پزشک شواهد کافی به نفع عفونت باکتریایی داشته باشد، ممکن است آنتیبیوتیک تجویز کند. نوع دارو به سن، حساسیت دارویی، سابقه درمان و وضعیت بیمار بستگی دارد.
مصرف آنتیبیوتیک باقیمانده از نسخه قبلی یا داروی فرد دیگری میتواند باعث درمان ناکافی و مقاومت میکروبی شود.
درمان التهاب ناشی از آلرژی یا ریفلاکس
اگر آلرژی عامل اصلی باشد، کنترل آلرژنها و در صورت نیاز داروهای ضدآلرژی یا کورتیکواستروئید بینی زیر نظر پزشک مطرح میشوند.
در افراد مبتلا به LPR، اصلاح عادات غذایی و درمان ریفلاکس میتواند بخشی از برنامه درمان باشد. (NCBI)
شستوشوی بینی و مراقبتهای خانگی چه کمکی میکنند؟
محلول سالین میتواند به پاک شدن ترشحات و کاهش تحریک مخاط کمک کند. برای شستوشوی حجیم بینی فقط باید از آب استریل، مقطر یا آب جوشانده و سپس سردشده استفاده شود؛ آب شیر مستقیماً برای شستوشوی بینی مناسب نیست. (CDC)
درمان دارویی بیماری التهاب آدنوئید
دارودرمانی باید علتمحور باشد. آنتیبیوتیک برای بیماری ویروسی تجویز نمیشود و اسپریهای ضدالتهاب بینی نیز برای همه بیماران ضروری نیستند.
| علت احتمالی | رویکرد دارویی احتمالی |
|---|---|
| عفونت ویروسی | درمان علامتی و مراقبت حمایتی |
| عفونت باکتریایی | آنتیبیوتیک با تجویز پزشک |
| آلرژی | آنتیهیستامین یا اسپری بینی در افراد مناسب |
| ریفلاکس | درمان اختصاصی ریفلاکس در صورت تشخیص |
اگر پس از شروع آنتیبیوتیک تجویزشده طی حدود ۴۸ تا ۷۲ ساعت بهبودی واضح ایجاد نشود، ارزیابی دوباره پزشک اهمیت دارد. تغییر یا قطع خودسرانه دارو انتخاب مناسبی نیست. (NCBI)
درمان خانگی بیماری التهاب آدنوئید
درمان خانگی جای تشخیص پزشکی را نمیگیرد، اما میتواند شدت بعضی علائم را کاهش دهد. نوشیدن مایعات، استراحت کافی و جلوگیری از تماس با دود سیگار از سادهترین اقدامات هستند.
چند اقدام کاربردی عبارتاند از:
- استفاده صحیح از محلول سالین برای مرطوب کردن یا پاک کردن بینی
- مصرف مایعات کافی، بهخصوص هنگام تب
- مرطوب نگه داشتن هوای بسیار خشک
- دور نگه داشتن کودک از دود سیگار و قلیان
- توجه به وضعیت خواب و خرخر شبانه
استفاده از اسانسها، آنتیبیوتیکهای گیاهی یا ترکیبات نامشخص داخل بینی توصیه پزشکی استاندارد محسوب نمیشود. در کودکان، هر مادهای که خطر حساسیت، سوختگی مخاط یا آسپیراسیون داشته باشد باید کنار گذاشته شود.
رژیم غذایی مناسب برای بیماری التهاب آدنوئید
رژیم غذایی خاصی وجود ندارد که آدنوئیدیت را بهتنهایی درمان کند. هدف تغذیه بیشتر حفظ آب بدن، تأمین انرژی و کاهش تحریک گلو است.
غذاهای نرم، سوپ، مایعات کافی، میوه و وعدههای سبک برای کودکی که گلودرد یا کاهش اشتها دارد معمولاً تحمل بهتری دارند.
اگر ریفلاکس حنجرهای حلقی در التهاب نقش داشته باشد، پرهیز از وعده سنگین نزدیک خواب و محدود کردن خوراکیهایی که علائم ریفلاکس فرد را تشدید میکنند میتواند مفید باشد. رژیم بسیار محدودکننده بدون تشخیص قطعی لازم نیست.
چه زمانی جراحی آدنوئیدکتومی برای التهاب لوزه سوم لازم است؟
جراحی اولین درمان هر آدنوئیدیت نیست. آدنوئیدکتومی بیشتر زمانی مطرح میشود که علائم انسدادی یا عفونی مکرر و پایدار باشند و درمان غیرجراحی نتیجه کافی نداشته باشد. (NCBI)
مواردی که درمان دارویی کافی نیست
انسداد قابل توجه بینی، خرخر و اختلال تنفسی هنگام خواب از مواردی هستند که متخصص گوش، حلق و بینی را به بررسی جراحی سوق میدهند.
تصمیم جراحی فقط بر اساس اندازه لوزه سوم گرفته نمیشود؛ شدت علائم و اثر بیماری بر خواب، تنفس، گوش و کیفیت زندگی نیز مهم است.
عفونتهای مکرر، انسداد راه هوایی و مشکلات گوش
آدنوئید بزرگ میتواند عملکرد شیپور استاش را مختل کند و زمینه مشکلات مکرر گوش میانی را فراهم سازد.
در برخی کودکان، مشکلات مکرر گوش یا نیاز به درمانهای مداوم همراه با بزرگی آدنوئید، یکی از دلایل بررسی آدنوئیدکتومی است.
دوران نقاهت و مراقبت بعد از برداشتن آدنوئید
بسیاری از کودکان پس از آدنوئیدکتومی حدود یک هفته برای برگشت به فعالیت عادی در خانه استراحت میکنند. مدت دقیق نقاهت به شرایط کودک و نوع جراحی بستگی دارد. (Cleveland Clinic)
هرگونه خونریزی قابل توجه، مشکل تنفسی یا نشانه غیرعادی پس از عمل باید سریع با تیم درمان مطرح شود.
عوارض و خطرات بیماری التهاب آدنوئید
التهاب مزمن یا بزرگی قابل توجه آدنوئید میتواند فراتر از گرفتگی ساده بینی مشکل ایجاد کند.
عفونت گوش، اختلال شیپور استاش و کاهش شنوایی
موقعیت آدنوئید به دهانه شیپور استاش نزدیک است. التهاب و بزرگی آن میتواند تهویه گوش میانی را مختل کند و زمینه عفونت یا تجمع مایع در گوش را فراهم سازد. (NCBI)
اختلال تنفس هنگام خواب و آپنه خواب
انسداد راه هوایی هنگام خواب ممکن است با خرخر، خواب ناآرام یا آپنه انسدادی خواب همراه شود. این علائم، بهخصوص مکث قابل مشاهده در تنفس کودک، نیازمند بررسی پزشکی هستند.
تأثیر تنفس دهانی طولانیمدت بر دندانها و رشد صورت
مطالعات میان تنفس دهانی مزمن و برخی تغییرات فکیـدندانی مانند باریک شدن قوس فک بالا، کراسبایت و افزایش ارتفاع صورت ارتباط گزارش کردهاند. بااینحال شدت این ارتباط در همه پژوهشها یکسان نیست و عوامل ژنتیکی و سایر انسدادهای تنفسی نیز نقش دارند. (PubMed Central (PMC))
این نکته دلیل دیگری است که تنفس دهانی مزمن کودک نباید ماهها بدون ارزیابی باقی بماند.
طول درمان بیماری التهاب آدنوئید چقدر است؟
مدت بیماری به علت آن وابسته است. موارد ویروسی بدون عارضه معمولاً طی حدود پنج تا هفت روز فروکش میکنند، هرچند گرفتگی یا سرفه ممکن است کمی بیشتر باقی بماند. (NCBI)
در عفونت باکتریایی که درمان مناسب دریافت میکند، انتظار میرود طی چند روز نخست روند بهبود آغاز شود. تکمیل دوره دارویی تجویزشده اهمیت دارد.
آدنوئیدیت مزمن، آلرژی کنترلنشده یا بزرگی قابل توجه لوزه سوم ممکن است هفتهها یا بیشتر علائم ایجاد کند و درمان آن با یک دوره کوتاه دارو تمام نشود.
پیشگیری از بیماری التهاب آدنوئید
نمیتوان از تمام عفونتهای تنفسی کودکان پیشگیری کرد، اما کاهش عوامل محرک میتواند احتمال عود را کمتر کند.
کاهش تماس با عفونتها و رعایت بهداشت
شستوشوی دستها، آموزش پوشاندن دهان هنگام سرفه و پرهیز از تماس نزدیک با افراد مبتلا به عفونت فعال تنفسی اقدامات ساده اما مؤثری هستند.
کنترل آلرژی، ریفلاکس و دوری از دود سیگار
اگر کودک رینیت آلرژیک یا ریفلاکس دارد، کنترل مناسب آن میتواند التهاب مداوم ناحیه بینی و حلق را کاهش دهد.
خانه و خودرو نیز باید تا حد امکان بدون دود دخانیات باشند. تماس با دود سیگار از عوامل مرتبط با مشکلات آدنوئید شناخته شده است. (NCBI)
احتمال بازگشت آدنوئیدیت پس از درمان
تا زمانی که بافت آدنوئید وجود دارد، التهاب دوباره امکانپذیر است. تکرار بیماری لزوماً به معنی نیاز قطعی به جراحی نیست.
تعداد دفعات عفونت، وجود مشکلات گوش، خرخر، اختلال خواب و پاسخ به درمان در تصمیمگیری اهمیت بیشتری دارند.
چه زمانی برای التهاب آدنوئید باید به پزشک مراجعه کرد؟
گرفتگی خفیف همراه یک سرماخوردگی ساده معمولاً اورژانسی نیست، اما بعضی نشانهها نیازمند توجه بیشتری هستند.
علائم هشداردهنده و مشکلات تنفسی
مشکل واضح در تنفس، کبودی، خوابآلودگی غیرعادی یا وقفههای مکرر تنفسی هنگام خواب نیازمند ارزیابی سریع پزشکی است.
تب مداوم، بدتر شدن علائم یا پاسخ ندادن به درمان
تب ماندگار، کاهش قابل توجه خوردن و نوشیدن، بدتر شدن حال عمومی یا ادامه علائم با وجود درمان باید دوباره بررسی شوند.
اگر کودک پس از شروع آنتیبیوتیک تجویزشده بهتر نمیشود، بدون تغییر خودسرانه دارو با پزشک تماس گرفته شود.
چه زمانی مراجعه به متخصص گوش، حلق و بینی ضروری است؟
خرخر مزمن، تنفس دهانی دائمی، عفونتهای مکرر گوش، افت شنوایی یا انسداد طولانی بینی دلایلی مناسب برای مراجعه به متخصص ENT هستند.
در بزرگسالان، وجود بافت آدنوئید برجسته یا علائم یکطرفه و ماندگار اهمیت بیشتری برای بررسی تخصصی دارد.
سوالات رایج درباره التهاب آدنوئید
آیا التهاب آدنوئید همان التهاب لوزه سوم است؟
بله. آدنوئید همان بافتی است که در فارسی معمولاً «لوزه سوم» نامیده میشود و آدنوئیدیت به التهاب آن اشاره دارد.
آیا آدنوئیدیت بدون آنتیبیوتیک خوب میشود؟
بله، اگر علت ویروسی باشد ممکن است بدون آنتیبیوتیک بهبود پیدا کند. آنتیبیوتیک زمانی کاربرد دارد که پزشک احتمال عفونت باکتریایی را مطرح کند.
التهاب آدنوئید معمولاً چند روز طول میکشد؟
موارد ویروسی ساده معمولاً در حدود یک هفته رو به بهبود میروند. طولانی شدن یا عود مکرر علائم نیازمند بررسی علت زمینهای است.
آیا بزرگی لوزه سوم همیشه به جراحی نیاز دارد؟
خیر. اندازه آدنوئید بهتنهایی معیار جراحی نیست. شدت انسداد، کیفیت خواب، عفونتهای مکرر و مشکلات گوش در تصمیم پزشک نقش دارند.
نتیجهگیری
بیماری التهاب آدنوئید (Adenoiditis) بیشتر در کودکان دیده میشود و میتواند از یک عفونت کوتاهمدت تا التهاب مزمن همراه با بزرگی لوزه سوم متغیر باشد. گرفتگی بینی، تنفس دهانی، خرخر و ترشحات پشت حلق از نشانههای مهم آن هستند.
درمان باید بر اساس علت انجام شود؛ بنابراین استفاده خودسرانه از آنتیبیوتیک یا اسپریهای دارویی راه مطمئنی نیست. اگر خرخر مزمن، وقفه تنفسی هنگام خواب، عفونت مکرر گوش، کاهش شنوایی یا علائم طولانی وجود دارد، بررسی توسط پزشک و در صورت نیاز متخصص گوش، حلق و بینی بهترین مسیر برای انتخاب درمان مناسب است.
