بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا (Ebola Hemorrhagic Fever)
بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا (Ebola Hemorrhagic Fever) یک عفونت ویروسی نادر اما بسیار جدی است که می‌تواند به نارسایی اندام‌ها، شوک و مرگ منجر شود. عامل بیماری به گروهی از ویروس‌های خانواده Filoviridae و جنس Orthoebolavirus تعلق دارد. سازمان جهانی بهداشت میانگین تاریخی مرگ‌ومیر بیماری‌های ابولا را حدود ۵۰ درصد اعلام کرده است؛ البته این عدد در شیوع‌های مختلف از حدود ۲۵ تا ۹۰ درصد متغیر بوده است. با وبلاگ سایت پزشکی روبرو برای خواندن توضیحات بیشتر درباره این موضوع همراه باشید. همچنین می‌توانید با انواع بیماری ها، علائم و درمان هر کدام و همچنین با درمان سرطان در سایت رو به رو آشنا شوید.
ابولا برخلاف تصور رایج، لزوماً با خونریزی شدید شروع نمی‌شود. تب، ضعف، سردرد، درد عضلات، استفراغ و اسهال معمولاً اهمیت بیشتری در مراحل نخست دارند. تشخیص سریع و شروع زودهنگام مراقبت حمایتی می‌تواند شانس زنده ماندن بیمار را افزایش دهد.
- اسم‌های دیگر بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
- بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا چیست و چه عاملی باعث آن می‌شود؟
- علت ابتلا به بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
- دوره کمون و مراحل پیشرفت بیماری ابولا
- نشانه‌های بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
- نحوه تشخیص بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
- روش‌های درمان بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
- درمان دارویی بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
- درمان خانگی بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
- رژیم غذایی مناسب برای بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
- واکسن ابولا؛ چه کسانی به واکسیناسیون نیاز دارند؟
- پیشگیری از بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
- تفاوت بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا در مردان و زنان
- بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا در کودکان و دوران بارداری
- طول درمان بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا چقدر است؟
- عوارض ابولا و مشکلاتی که ممکن است پس از بهبودی باقی بمانند
- باورهای اشتباه و پرسش‌های مهم درباره بیماری ابولا
- توصیه تخصصی
اسم‌های دیگر بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
نام قدیمی و شناخته‌شده این بیماری Ebola Hemorrhagic Fever یا «تب خونریزی‌دهنده ابولا» است. با این حال، اصطلاح Ebola Virus Disease یا EVD برای بیماری ناشی از ویروس Ebola رایج‌تر و دقیق‌تر شده است.
چرا اصطلاح «تب خونریزی‌دهنده ابولا» همیشه توصیف دقیقی نیست؟
همه بیماران خونریزی واضح ندارند؛ بنابراین وجود کلمه «خونریزی‌دهنده» ممکن است تصور اشتباهی ایجاد کند. CDC تأکید میکند خونریزی در همه مبتلایان دیده نمی‌شود و علائم گوارشی و عمومی می‌توانند برجسته‌تر باشند.
امروزه در طبقه‌بندی علمی، میان Ebola virus disease، Sudan virus disease و Bundibugyo virus disease نیز تفاوت گذاشته می‌شود. این تمایز مهم است، چون واکسن و درمان اختصاصی موجود برای همه این ویروس‌ها یکسان نیست.
بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا چیست و چه عاملی باعث آن می‌شود؟
ابولا یک بیماری مشترک میان انسان و حیوان است که پس از ورود ویروس به بدن می‌تواند سیستم ایمنی، عروق و چندین اندام را درگیر کند. سه ویروس Ebola، Sudan و Bundibugyo از عوامل مهم شیوع‌های بزرگ بیماری‌های ابولا بوده‌اند.
ویروس ابولا و خانواده Orthoebolavirus
ویروس‌های عامل بیماری در خانواده Filoviridae قرار می‌گیرند. نخستین شیوع‌های شناخته‌شده در سال ۱۹۷۶ در مناطقی از آفریقا گزارش شدند و نام Ebola نیز از رودخانه ابولا گرفته شد.
آیا همه انواع ویروس‌های ابولا در انسان بیماری ایجاد می‌کنند؟
خیر. گونه‌های مختلف Orthoebolavirus رفتار یکسانی ندارند و همه آن‌ها عامل شیوع گسترده انسانی نیستند. این تفاوت هنگام انتخاب واکسن یا داروی اختصاصی اهمیت زیادی پیدا میکند.
علت ابتلا به بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
ابتلا زمانی رخ می‌دهد که ویروس از طریق پوست آسیب‌دیده یا مخاط چشم، دهان یا بینی وارد بدن شود. تماس مستقیم با خون و مایعات بدن فرد بیمار یا فردی که بر اثر ابولا فوت کرده، مهم‌ترین مسیر انتقال انسانی محسوب می‌شود.
انتقال از طریق خون، ترشحات و مایعات بدن
خون، استفراغ، مدفوع و برخی دیگر از مایعات بدن می‌توانند در انتقال ویروس نقش داشته باشند. وسایل آلوده مانند لباس، ملحفه یا تجهیزات پزشکی نیز در صورت آلودگی به این ترشحات خطر ایجاد می‌کنند.
انتقال ابولا از حیوان به انسان
منشأ دقیق طبیعی همه ویروس‌های ابولا کاملاً روشن نیست، اما شواهد موجود خفاش‌های میوه‌خوار را از میزبان‌های احتمالی مطرح می‌کنند. تماس با حیوان آلوده یا لاشه آن می‌تواند نقطه آغاز برخی زنجیره‌های انتقال باشد.
آیا ابولا از طریق هوا، غذا یا تماس معمولی منتقل می‌شود؟
ابولا مانند سرخک یا آنفلوانزا یک بیماری معمولِ منتقل‌شونده از راه هوا محسوب نمی‌شود. خطر اصلی زمانی ایجاد می‌شود که فرد با مایعات بدن بیمار یا سطوح آلوده به آن‌ها تماس مستقیم داشته باشد.
ماندگاری ویروس و احتمال انتقال پس از بهبودی
ویروس ممکن است پس از بهبود در بعضی نقاط بدن، از جمله بیضه‌ها، چشم یا بخش‌هایی از سیستم عصبی، باقی بماند. انتقال از طریق مایع منی برخی مردان بهبودیافته نیز گزارش شده است.
دوره کمون و مراحل پیشرفت بیماری ابولا
دوره کمون ابولا معمولاً ۲ تا ۲۱ روز است. فرد در دوره کمون و پیش از شروع علائم، ناقل بیماری در نظر گرفته نمی‌شود.
فاصله ابتلا تا ظاهر شدن علائم
علائم در بسیاری از بیماران چند روز پس از تماس ظاهر می‌شوند و شروع آن‌ها ممکن است ناگهانی باشد. سابقه سفر یا تماس احتمالی طی ۲۱ روز گذشته، بخش مهم ارزیابی پزشکی است.
مرحله علائم اولیه یا «خشک»
تب، ضعف، خستگی، سردرد و درد عضلات از علائم موسوم به مرحله خشک هستند. این نشانه‌ها اختصاصی نیستند و ممکن است با بیماری‌هایی مانند مالاریا یا تیفوئید اشتباه گرفته شوند.
مرحله علائم گوارشی و «مرطوب»
چند روز بعد ممکن است استفراغ، اسهال آبکی، تهوع و درد شکم ایجاد شود. از دست دادن شدید آب و الکترولیت‌ها یکی از دلایل اصلی نیاز بیمار به مراقبت تخصصی است.
از چه زمانی فرد مبتلا می‌تواند بیماری را منتقل کند؟
خطر انتقال از زمان شروع علائم آغاز می‌شود. با افزایش شدت بیماری و مقدار ترشحات آلوده، رعایت اصول کنترل عفونت اهمیت بیشتری پیدا میکند.
نشانه‌های بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
نشانه‌های ابولا در شروع می‌توانند کاملاً شبیه چند عفونت شایع باشند. به همین دلیل تب به‌تنهایی به معنی ابولا نیست و سابقه تماس یا سفر اهمیت زیادی دارد.
شایع‌ترین علائم اولیه ابولا
علائم شناخته‌شده شامل موارد زیر هستند:
- تب و لرز
- ضعف و خستگی شدید
- سردرد
- درد عضلات و مفاصل
- گلودرد
- کاهش اشتها
- تهوع و استفراغ
- اسهال
- درد شکم
- در برخی بیماران بثورات پوستی
علائم شدید و نشانه‌های هشدار
کم‌آبی شدید، افت فشار خون، اختلال سطح هوشیاری، شوک، اختلال عملکرد چند اندام و خونریزی از نشانه‌های بیماری شدید هستند. این وضعیت به مراقبت فوری بیمارستانی نیاز دارد.
آیا همه بیماران مبتلا به ابولا دچار خونریزی می‌شوند؟
خیر. نبود خونریزی ابولا را رد نمی‌کند. حتی در موارد شدید نیز ممکن است علائم گوارشی و اختلال گردش خون بیشتر از خونریزی ظاهری جلب توجه کنند.
چه زمانی باید فوراً به مراکز درمانی مراجعه کرد؟
اگر فرد طی ۲۱ روز گذشته در منطقه دارای شیوع ابولا بوده یا تماس پرخطر داشته و سپس تب یا علائم سازگار پیدا کرده است، باید سریعاً از سیستم درمانی کمک بگیرد. بهتر است پیش از مراجعه، سابقه سفر یا تماس به مرکز درمانی اعلام شود تا اقدامات کنترل عفونت از ابتدا انجام شوند.
نحوه تشخیص بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
تشخیص قطعی ابولا فقط بر پایه علائم ممکن نیست. بررسی سابقه تماس، معاینه بالینی و آزمایش تخصصی کنار یکدیگر معنا پیدا می‌کنند.
آزمایش PCR و آزمایش‌های خونی
RT-PCR یکی از مهم‌ترین روش‌های تشخیص عفونت فعال است. روش‌های تشخیصی دیگری مانند آزمایش‌های تشخیص آنتی‌ژن، ELISA و بررسی آنتی‌بادی نیز در شرایط مشخص کاربرد دارند.
یک نکته تخصصی مهم اینجاست: منفی بودن PCR خیلی زود پس از شروع علائم همیشه بیماری را رد نمی‌کند. CDC اعلام میکند نمونه منفی گرفته‌شده در کمتر از ۷۲ ساعت پس از آغاز علائم ممکن است در فرد همچنان علامت‌دار نیازمند تکرار آزمایش باشد.
تشخیص افتراقی ابولا با مالاریا، تیفوئید و سایر عفونت‌ها
تب، سردرد و ضعف اختصاصی ابولا نیستند. پزشک باید بیماری‌هایی مانند مالاریا، تب تیفوئید، مننژیت، آنفلوانزا و برخی عفونت‌های باکتریایی را نیز بررسی کند.
چرا سابقه سفر و تماس با فرد بیمار اهمیت دارد؟
برای فردی در ایران که هیچ سفر مرتبط یا تماس اپیدمیولوژیک نداشته است، بسیاری از علل شایع تب بسیار محتمل‌تر هستند. در مقابل، سابقه حضور در منطقه درگیر شیوع همراه با علائم جدید، سطح حساسیت تشخیصی را تغییر می‌دهد.
اقدامات ضروری هنگام شک به ابولا
فرد مشکوک باید از دیگران جدا شود و ارزیابی با تجهیزات حفاظت فردی مناسب انجام گیرد. نمونه‌گیری و انتقال نمونه نیز به دلیل خطر زیستی بالا باید تحت پروتکل‌های تخصصی انجام شود.
روش‌های درمان بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
کیفیت مراقبت حمایتی نقش بسیار بزرگی در نتیجه درمان دارد. دستورالعمل WHO بر پایش دقیق بیمار، درمان کم‌آبی، اصلاح اختلالات متابولیک، کنترل شوک و درمان عفونت‌های هم‌زمان تأکید دارد.
نقش مایعات، الکترولیت‌ها و درمان حمایتی
اسهال و استفراغ شدید می‌تواند حجم زیادی از آب و الکترولیت‌های بدن را کاهش دهد. محلول خوراکی یا مایعات وریدی بر اساس وضعیت بیمار تجویز می‌شوند و فشار خون، قند و شاخص‌های گردش خون نیز باید پایش شوند.
درمان‌های اختصاصی و آنتی‌بادی‌های مونوکلونال
برای بیماری ناشی از Orthoebolavirus zairense درمان‌های اختصاصی آنتی‌بادی مونوکلونال وجود دارند. این داروها در کنار مراقبت حمایتی استفاده می‌شوند و جایگزین کنترل مایعات، فشار خون و عوارض نیستند.
محدودیت درمان اختصاصی در گونه‌های مختلف ابولا
داروی مؤثر علیه یک گونه را نمی‌توان خودکار برای سایر Orthoebolavirusها مؤثر دانست. برای نمونه، درمان‌های تأییدشده EVD ناشی از Zaire برای Bundibugyo یا Sudan همان جایگاه تأییدشده را ندارند.
چه عواملی بر احتمال بهبودی بیمار اثر می‌گذارند؟
شروع سریع درمان، کنترل کم‌آبی و شوک، مدیریت عفونت‌های هم‌زمان و دسترسی به مراقبت تخصصی اهمیت دارند. WHO تأکید دارد که مراقبت حمایتی زودهنگام می‌تواند پیامد بیماری را بهبود دهد.
درمان دارویی بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
دو درمان اختصاصی شناخته‌شده برای EVD ناشی از Orthoebolavirus zairense شامل Inmazeb و Ebanga هستند. Inmazeb ترکیبی از سه آنتی‌بادی مونوکلونال است و Ebanga با نام علمی ansuvimab شناخته می‌شود.
این داروها برای بزرگسالان و کودکان کاربرد دارند، اما نوع ویروس باید در تصمیم درمانی لحاظ شود. Ebanga برای سایر گونه‌های Orthoebolavirus اثربخشی اثبات‌شده‌ای ندارد.
مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک یا داروهای معمول ضدویروس راه درمان ابولا نیست. آنتی‌بیوتیک فقط زمانی مطرح می‌شود که پزشک به عفونت باکتریایی هم‌زمان مشکوک باشد.
درمان خانگی بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
ابولا درمان خانگی ندارد و بیمار مشکوک یا تأییدشده نباید مانند یک سرماخوردگی در خانه مراقبت شود. سازمان جهانی بهداشت صراحتاً مراقبت خانگی از بیمار مبتلا به ابولا را توصیه نمی‌کند.
چرا این موضوع تا این اندازه جدی است؟ استفراغ، مدفوع، خون و سایر مایعات بدن می‌توانند افراد خانواده را در معرض ویروس قرار دهند. بیمار نیز ممکن است در مدت کوتاهی دچار کم‌آبی، اختلال الکترولیتی یا شوک شود.
داروهای گیاهی، مکمل‌ها یا نسخه‌های سنتی جای درمان تخصصی را نمی‌گیرند. در مورد مشکوک، اقدام درست تماس با خدمات درمانی و اعلام سابقه سفر یا تماس احتمالی است.
رژیم غذایی مناسب برای بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
هیچ ماده غذایی خاصی ویروس ابولا را از بین نمی‌برد. هدف تغذیه، تأمین انرژی و مواد مغذی و کمک به حفظ وضعیت بیمار در کنار جبران آب و الکترولیت‌ها است.
بیماری که هوشیار است و توان بلع دارد باید متناسب با تحمل خود تغذیه شود. استفراغ، اسهال، گلودرد و کاهش اشتها ممکن است مصرف غذا را دشوار کنند؛ بنابراین رژیم باید بر اساس شرایط بالینی تنظیم شود.
| وضعیت بیمار | رویکرد تغذیه‌ای |
|---|---|
| کم‌آبی یا استفراغ و اسهال | تمرکز بر جبران مایعات و الکترولیت‌ها تحت نظر تیم درمان |
| کاهش اشتها | وعده‌های قابل تحمل و مواد غذایی مناسب وضعیت بیمار |
| مشکل بلع | استفاده از رژیم با بافت مناسب با نظر تیم درمان |
| دوره نقاهت | افزایش تدریجی دریافت انرژی و مواد مغذی |
WHO توصیه میکند در دوره نقاهت، در صورت تحمل بیمار، دریافت غذایی کافی تشویق شود. رژیم درمانی باید با وضعیت کلیه، کبد، سطح هوشیاری و شدت علائم هماهنگ باشد.
واکسن ابولا؛ چه کسانی به واکسیناسیون نیاز دارند؟
واکسن ERVEBO یکی از موجودیت‌های مهم در پیشگیری از EVD است. این واکسن برای پیشگیری از بیماری ناشی از Orthoebolavirus zairense طراحی شده و واکسن عمومی برای تمام انواع بیماری‌های ابولا محسوب نمی‌شود.
واکسن Ervebo و گونه‌ای که در برابر آن محافظت ایجاد میکند
ERVEBO یک واکسن زنده نوترکیب است و خود ویروس کامل Ebola را دربرنمی‌گیرد. FDA استفاده از آن را برای پیشگیری از بیماری ناشی از Orthoebolavirus zairense تأیید کرده است.
گروه‌های در معرض خطر و کاربرد واکسن
واکسیناسیون بیشتر در چارچوب کنترل شیوع، تماس‌های پرخطر یا گروه‌های مشخص در معرض مواجهه کاربرد دارد. این واکسن جزو واکسیناسیون معمول برای عموم مردم ایران نیست.
محدودیت‌های واکسن در برابر انواع دیگر Orthoebolavirus
نباید انتظار داشت ERVEBO در برابر گونه‌هایی مانند Bundibugyo یا Sudan همان محافظت اثبات‌شده را ایجاد کند. برای برخی گونه‌های دیگر، تحقیقات واکسن همچنان ادامه دارد.
پیشگیری از بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا
پیشگیری بر شکستن زنجیره تماس با مایعات آلوده استوار است. شناسایی زودهنگام بیمار، جداسازی مناسب، ردیابی تماس‌ها و استفاده صحیح از تجهیزات حفاظت فردی از ارکان کنترل شیوع هستند.
پرهیز از تماس با خون و مایعات بدن
نباید بدون وسایل محافظ با خون، استفراغ، مدفوع یا وسایل آلوده بیمار تماس داشت. تماس با جسد فرد فوت‌شده نیز می‌تواند خطر زیادی داشته باشد.
ایزولاسیون و تجهیزات حفاظت فردی برای کادر درمان
دستکش، گان، محافظ صورت و سایر تجهیزات باید متناسب با سطح تماس استفاده شوند. کادر درمان در شیوع‌های گذشته یکی از گروه‌های پرخطر بوده‌اند و رعایت کنترل عفونت نقش تعیین‌کننده‌ای دارد.
نکات ایمنی برای مسافران مناطق درگیر
مسافر باید توصیه‌های رسمی بهداشتی مقصد را بررسی کند و از تماس با بیماران، اجساد و حیوانات وحشی بیمار یا مرده دور بماند. پس از بازگشت از منطقه درگیر، بروز علائم طی ۲۱ روز نیازمند ارزیابی فوری است.
اقدامات لازم پس از تماس احتمالی با فرد مبتلا
تماس احتمالی را مخفی نکنید و منتظر شدید شدن علائم نمانید. ارزیابی خطر و پایش پزشکی می‌تواند باعث شناسایی سریع بیماری و جلوگیری از انتقال به خانواده یا کارکنان درمان شود.
تفاوت بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا در مردان و زنان
نشانه‌های اصلی ابولا در مردان و زنان اساساً مشابه هستند و یک الگوی کاملاً جداگانه برای دو جنس تعریف نشده است. تفاوت مهم‌تر به شرایط خاص زیستی و نوع مواجهه مربوط می‌شود.
در برخی شیوع‌ها، نقش‌های اجتماعی باعث تفاوت میزان تماس شده‌اند. برای مثال، مراقبت از عضو بیمار خانواده یا آماده‌سازی جسد برای تدفین می‌تواند مواجهه با مایعات آلوده را افزایش دهد. WHO در برخی مناطق درگیر شیوع، میزان ابتلای بالاتر زنان را عمدتاً با چنین الگوهای مواجهه مرتبط دانسته است.
در مردان بهبودیافته، باقی ماندن ویروس در مایع منی اهمیت ویژه دارد. WHO برای برخی بازماندگان مرد، آزمایش مایع منی و رعایت رابطه جنسی ایمن را توصیه میکند.
بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا در کودکان و دوران بارداری
کودکان نیز می‌توانند به ابولا مبتلا شوند و به مراقبت سریع نیاز دارند. کم‌آبی ناشی از اسهال و استفراغ در کودک می‌تواند بسیار جدی باشد و مدیریت مایعات باید دقیق انجام شود.
درمان اختصاصی EVD ناشی از Orthoebolavirus zairense محدود به بزرگسالان نیست. برخی آنتی‌بادی‌های مونوکلونال تأییدشده برای بیماران کودکان و حتی در شرایط مشخص برای نوزادان نیز کاربرد دارند.
ابولا در دوران بارداری
بارداری نیازمند مراقبت هم‌زمان متخصص بیماری‌های عفونی و تیم زنان و زایمان است. ابولا می‌تواند احتمال سقط و زایمان زودرس را افزایش دهد و مایعات و بافت‌های مرتبط با بارداری نیز می‌توانند حاوی ویروس باشند.
شیردهی در زمان ابتلا
WHO برای زن مبتلا یا مشکوک به ابولای حاد، توقف شیردهی و انجام ارزیابی تخصصی را توصیه میکند. بازگشت به شیردهی پس از بهبود به بررسی وضعیت مادر و آزمایش‌های لازم وابسته است.
طول درمان بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا چقدر است؟
برای ابولا یک عدد ثابت به نام «طول درمان» وجود ندارد. شدت بیماری، گونه ویروس، زمان شروع مراقبت و بروز عوارض تعیین می‌کنند بیمار چه مدت به درمان و بستری نیاز داشته باشد.
ترخیص تنها به بهتر شدن تب وابسته نیست. بهبود واضح وضعیت عمومی، برطرف شدن علائم مهمی مانند اسهال و خونریزی و در مراکزی که آزمایش در دسترس است، نتیجه مناسب PCR از معیارهای مورد توجه هستند.
پایان بستری نیز همیشه به معنی پایان پیگیری نیست. بعضی بازماندگان به دلیل عوارض طولانی‌مدت یا احتمال باقی ماندن ویروس در بخش‌هایی از بدن به مراقبت پس از ترخیص نیاز دارند.
عوارض ابولا و مشکلاتی که ممکن است پس از بهبودی باقی بمانند
مرگ‌ومیر ابولا در شیوع‌های تاریخی بسیار متغیر بوده و WHO میانگین حدود ۵۰ درصد را گزارش میکند. شوک، نارسایی چند اندام، اختلالات انعقادی و کم‌آبی شدید از خطرهای بیماری حاد هستند.
سندرم پس از ابولا و عوارض طولانی‌مدت
بهبود آزمایشگاهی به این معنا نیست که هر بیمار بلافاصله به وضعیت قبل بازمی‌گردد. برخی بازماندگان خستگی، دردهای عضلانی و مشکلات دیگری را برای مدتی تجربه می‌کنند.
مشکلات چشمی، مفصلی، عصبی و روانی در بازماندگان
دوره نقاهت می‌تواند با مشکلات جسمی و روانی همراه باشد و پیگیری ساختاریافته اهمیت دارد. راهنمای ۲۰۲۶ WHO نیز مراقبت پس از ترخیص را یکی از اجزای مدیریت بیماری‌های فیلوویروسی می‌داند.
مخازن ایمنی بدن و باقی ماندن ویروس پس از درمان
گاهی ویروس در نقاطی که دسترسی سیستم ایمنی به آن‌ها متفاوت است باقی می‌ماند. بیضه‌ها، چشم و برخی قسمت‌های سیستم عصبی از محل‌های شناخته‌شده هستند.
باورهای اشتباه و پرسش‌های مهم درباره بیماری ابولا
آیا نزدیک شدن به بیمار باعث ابتلا به ابولا می‌شود؟
صرف حضور در یک محیط به معنی ابتلا نیست. خطر اصلی، تماس محافظت‌نشده با خون، ترشحات، مایعات بدن یا وسایل آلوده بیمار است.
آیا فرد بدون علامت می‌تواند ویروس را منتقل کند؟
فردی که در دوره کمون قرار دارد و هنوز علامتی ندارد، ناقل فعال بیماری محسوب نمی‌شود. قابلیت انتقال معمولاً با شروع علائم آغاز می‌شود.
آیا ابتلا به ابولا همیشه کشنده است؟
خیر. مرگ‌ومیر قطعی نیست و میزان آن میان شیوع‌ها تفاوت زیادی داشته است. تشخیص زودهنگام و مراقبت حمایتی مناسب شانس بقا را افزایش می‌دهد.
آیا فرد بهبودیافته برای همیشه در برابر ابولا ایمن می‌شود؟
چنین تضمینی وجود ندارد. در برخی بازماندگان آنتی‌بادی‌ها سال‌ها باقی می‌مانند، اما مشخص نیست ایمنی مادام‌العمر ایجاد شود یا فرد در برابر گونه دیگری از Orthoebolavirus محافظت داشته باشد.
اطلاعات پزشکی درباره ابولا را از چه منابعی پیگیری کنیم؟
اطلاعات مربوط به شیوع، درمان و واکسیناسیون باید از مراجع رسمی مانند سازمان جهانی بهداشت (WHO)، مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC)، FDA و نهادهای رسمی سلامت کشورها دریافت شود. اطلاعات شبکه‌های اجتماعی نباید مبنای تصمیم درباره یک بیماری پرخطر قرار گیرد.
توصیه تخصصی
تب، استفراغ یا اسهال به‌تنهایی دلیل کافی برای تصور ابتلا به ابولا نیست. چیزی که ارزیابی پزشکی را جدی‌تر میکند، ترکیب علائم سازگار با سابقه تماس یا سفر پرخطر طی حداکثر ۲۱ روز گذشته است.
از طرف دیگر، مورد مشکوک به ابولا جای آزمون درمان‌های خانگی یا مراجعه بدون اطلاع قبلی به چند مرکز درمانی نیست. اطلاع دادن سابقه سفر و تماس به تیم درمانی باعث می‌شود بیمار سریع‌تر ارزیابی شود و سایر بیماران و کارکنان نیز در معرض خطر غیرضروری قرار نگیرند.
نتیجه‌گیری
بیماری تب خونریزی‌دهنده ابولا (Ebola Hemorrhagic Fever) یک عفونت ویروسی شدید است، اما هر تب یا خونریزی به معنی ابتلا به آن نیست. دوره کمون می‌تواند تا ۲۱ روز طول بکشد و انتقال معمولاً پس از شروع علائم و از طریق تماس با مایعات بدن رخ می‌دهد. تشخیص آزمایشگاهی، جداسازی مناسب و شروع سریع مراقبت حمایتی پایه مدیریت بیماری هستند.
برای EVD ناشی از Orthoebolavirus zairense واکسن و درمان‌های اختصاصی در دسترس قرار گرفته‌اند، اما این امکانات برای همه گونه‌های ایجادکننده بیماری‌های ابولا یکسان نیستند. مهم‌ترین پیام برای فرد دارای تماس پرخطر این است که علائم را پنهان نکند، خوددرمانی نداشته باشد و سریعاً سابقه تماس یا سفر را به سیستم درمانی اعلام کند.
