بیماری کلاتری خواب (Sleep Choking / Gasping)
- راهنمای جامع احساس خفگی و کلاتری در خواب: وقتی نفس ناگهان بند میآید
- نامهای دیگر و اصطلاحات مرتبط با کلاتری خواب
- نشانههای بیماری و تجربه کلاتری در خواب
- علت ابتلا به حالت خفگی و کلاتری در خواب
- نحوه تشخیص بیماری کلاتری خواب
- تفاوت بیماری در مردان و زنان
- روشهای درمان پزشکی
- درمان دارویی
- درمان خانگی و تغییر سبک زندگی
- رژیم غذایی مناسب
- عوارض و خطرات خفگی در خواب
- کلاتری خواب در کودکان و دوران بارداری
- پیشگیری از بیماری
- طول درمان و دورنمای بیماری
- ارتباط اسپاسم حنجره (لارنگواسپاسم) با خفگی خواب
راهنمای جامع احساس خفگی و کلاتری در خواب: وقتی نفس ناگهان بند میآید
نامهای دیگر و اصطلاحات مرتبط با کلاتری خواب
در دنیای پزشکی و در گفتگوهای روزمره، احساس ناگهانی خفگی در خواب با نامهای متعددی شناخته میشود که هر کدام به جنبهای از این تجربه وحشتناک اشاره دارند. اصطلاحی که شما با عنوان “کلاتری” به کار بردید، در واقع اشاره به حالت انسداد، گرفتگی گلو یا احساس خفگی ناگهانی دارد که فرد را با وحشت از خواب بیدار میکند. در متون تخصصی پزشکی، دقیقترین نام برای این وضعیت «خفگی شبانه» (Nocturnal Choking) یا «نفسنفس زدن در خواب» (Sleep Gasping) است و در واقع نوعی از اختلالات خواب تنفسی است. این اصطلاحات به لحظهای اشاره دارند که جریان هوا به ریهها قطع شده و بدن با یک واکنش رفلکسی شدید تلاش میکند راه هوایی را باز کند.
نام دیگری که ممکن است بشنوید، «حملات خفگی مرتبط با خواب» است. این نامگذاری برای تمایز دادن این وضعیت از خفگی ناشی از پریدن غذا در گلو (که در بیداری رخ میدهد) استفاده میشود. در اینجا، عامل بیرونی وجود ندارد و خودِ بدن باعث انسداد شده است. همچنین، اگر این حالت ناشی از مشکلات قلبی باشد، پزشکان از اصطلاح تخصصی «تنگی نفس حملهای شبانه» یا PND استفاده میکنند. در این حالت، فرد نه به خاطر بسته شدن گلو، بلکه به دلیل تجمع مایع در ریهها با حالت خفگی بیدار میشود.
گاهی اوقات بیماران این وضعیت را با نام «لارنگواسپاسم خواب» توصیف میکنند. این نام زمانی به کار میرود که تارهای صوتی به طور ناگهانی قفل میشوند و راه تنفس را میبندند. این اتفاق معمولاً به دلیل ورود اسید معده به گلو رخ میدهد. در زبان عامیانه، بسیاری از مردم این حالت را با «بختک» اشتباه میگیرند. در بختک (فلج خواب)، فرد نمیتواند حرکت کند اما معمولاً مشکل واقعی تنفسی ندارد، در حالی که در کلاتری خواب، فرد میتواند حرکت کند و در واقع در حال جنگیدن برای کسب هواست.
شناخت این نامها بسیار مهم است، زیرا به پزشک کمک میکند تا علت ریشهای را پیدا کند. وقتی بیمار میگوید “احساس خفگی دارم”، پزشک باید بداند که آیا منظورش بسته شدن فیزیکی گلو است (انسدادی)، احساس کمبود هواست (قلبی) یا قفل شدن تارهای صوتی (اسپاسم). هر کدام از این نامها مسیر درمانی متفاوتی را پیش پای بیمار میگذارد.
نشانههای بیماری و تجربه کلاتری در خواب
نشانههای کلاتری خواب یا خفگی شبانه بسیار دراماتیک و ترسناک هستند. برخلاف خروپف که ممکن است خود فرد متوجه آن نشود، کلاتری خواب تقریباً همیشه فرد را بیدار میکند. بارزترین نشانه، بیدار شدن ناگهانی از خواب عمیق با احساس ناتوانی در نفس کشیدن است. فرد حس میکند که راه گلویش با یک جسم سخت بسته شده یا کسی گلویش را فشار میدهد. این بیداری معمولاً با یک صدای بلند «خرناس» یا «هین» کشیدن همراه است که صدای ورود سریع هوا به ریههای خالی است.
تپش قلب شدید یکی دیگر از نشانههای همراه است. به محض اینکه مغز متوجه قطع تنفس میشود، مقادیر زیادی آدرنالین (هورمون استرس) ترشح میکند تا بدن را بیدار کند. این شوک آدرنالین باعث میشود قلب با سرعت و شدت زیادی بزند. بیمار ممکن است خیس عرق شده باشد و احساس لرزش در بدن داشته باشد. این حالت وحشتزدگی ممکن است تا چند دقیقه بعد از بیدار شدن ادامه یابد و فرد بترسد که دوباره بخوابد.
احساس سوزش در گلو یا طعم ترش و تلخ در دهان نیز میتواند نشانهای از علت این بیماری باشد. اگر خفگی ناشی از رفلاکس معده باشد، اسید معده که به گلو رسیده، باعث التهاب و سوزش شدید میشود و فرد ممکن است دقایقی سرفه کند تا گلویش صاف شود. خشکی شدید دهان نیز رایج است، زیرا فرد احتمالاً قبل از حمله خفگی، مدتی با دهان باز تلاش میکرده نفس بکشد.
در برخی موارد، فرد ممکن است گیج و منگ باشد و نداند کجاست. این حالت ناشی از افت سطح اکسیژن خون در لحظات قبل از بیدار شدن است. اگر این حملات تکرار شوند، نشانههای روزانه نیز ظاهر میشوند: سردرد صبحگاهی، خستگی مفرط، تحریکپذیری عصبی و افسردگی. مهم است بدانید که این خفگی با کابوس دیدن فرق دارد. در کابوس، ترس منشا روانی دارد، اما در کلاتری خواب، ترس ناشی از یک خطر فیزیولوژیک واقعی (نرسیدن اکسیژن) است.
علت ابتلا به حالت خفگی و کلاتری در خواب
ریشهیابی علت خفگی در خواب کلید اصلی درمان است، زیرا این وضعیت معمولاً خود به خودی نیست و نشانهای از یک بیماری زمینهای است. شایعترین و اصلیترین علت، آپنه انسدادی خواب (OSA) است. در این بیماری، عضلات گلو و زبان در هنگام خواب بیش از حد شل میشوند و به عقب میافتند. این بافتهای شل شده، راه هوایی را کاملاً مسدود میکنند. فرد برای مدتی (گاهی تا یک دقیقه) نفس نمیکشد تا اینکه سطح اکسیژن خون به شدت افت میکند. در این لحظه مغز فرمان بیدارباش اضطراری میدهد و فرد با حالت خفگی و کلاتری از خواب میپرد.
دومین علت شایع، بیماری رفلاکس معده به مری (GERD) است. وقتی فرد دراز میکشد، اسید معده راحتتر به سمت مری و گلو حرکت میکند. اگر این اسید به تارهای صوتی و ورودی نای برسد، بدن برای جلوگیری از ورود اسید به ریه، واکنشی دفاعی نشان میدهد: تارهای صوتی ناگهان به هم میچسبند و قفل میشوند (لارنگواسپاسم). این قفل شدن مانع ورود اسید میشود، اما مانع ورود هوا هم میشود و فرد با احساس خفگی شدید بیدار میگردد.
نارسایی قلبی یکی دیگر از علل جدی است. در بیمارانی که قلب ضعیفی دارند، وقتی دراز میکشند، مایعات بدن از پاها به سمت بالا حرکت کرده و در ریهها جمع میشوند. این تجمع مایع (ادم ریوی) باعث میشود فرد احساس کند در حال غرق شدن است. این نوع خفگی معمولاً یکی دو ساعت بعد از خواب رخ میدهد و فرد مجبور است بنشیند یا بایستد تا نفسش جا بیاید.
ترشحات پشت حلق (Post-Nasal Drip) ناشی از آلرژی یا سینوزیت نیز میتواند عامل باشد. تجمع مخاط غلیظ در گلو هنگام خواب میتواند راه هوایی را مسدود کرده و احساس خفگی ایجاد کند. استرس و حملات پانیک شبانه نیز گاهی باعث احساس تنگی نفس میشوند، اما در این حالت معمولاً انسداد فیزیکی واقعی وجود ندارد، بلکه حس خفگی ناشی از اضطراب است. مصرف برخی داروها و الکل نیز با شل کردن بیش از حد عضلات گلو، زمینه را برای خفگی فراهم میکند.
نحوه تشخیص بیماری کلاتری خواب
تشخیص دقیق علت خفگی در خواب نیازمند یک بررسی همهجانبه است، زیرا همانطور که گفته شد، علل آن از مشکلات معده تا بیماریهای قلبی متغیر است. پزشک ابتدا با گرفتن شرح حال دقیق شروع میکند. زمان وقوع خفگی (اول شب یا نزدیک صبح)، غذایی که شام خوردهاید، وضعیت بدن هنگام بیدار شدن و علائم همراه، همگی سرنخهای مهمی هستند.
معاینه فیزیکی شامل بررسی داخل گلو، اندازه لوزهها، وضعیت زبان کوچک و گردن است. پزشک صدای قلب و ریه را گوش میدهد تا علائم نارسایی قلبی یا آسم را بررسی کند. اما مهمترین و قطعیترین روش تشخیص، انجام تست خواب یا پلیسومنوگرافی است. در این تست، بیمار یک شب را در کلینیک خواب میگذراند و دستگاههای مختلفی نوار مغز، نوار قلب، سطح اکسیژن و جریان هوا را ثبت میکنند. این تست دقیقاً لحظه خفگی را ثبت میکند و نشان میدهد که آیا علت آن بسته شدن راه هوایی (آپنه) است یا مشکل دیگری وجود دارد.
اگر پزشک به رفلاکس معده مشکوک باشد، ممکن است آندوسکوپی گوارشی یا تست pHسنجی مری را تجویز کند تا میزان برگشت اسید در خواب اندازهگیری شود. برای بررسی مشکلات قلبی، اکوکاردیوگرافی (سونوگرافی قلب) انجام میشود تا قدرت پمپاژ قلب بررسی گردد.
در برخی موارد، اگر احتمال اسپاسم تارهای صوتی وجود داشته باشد، پزشک متخصص گوش و حلق و بینی ممکن است از لارنگوسکوپی (مشاهده حنجره با دوربین) استفاده کند تا سلامت تارهای صوتی و آثار سوختگی ناشی از اسید را بررسی نماید. تشخیص صحیح بسیار حیاتی است، زیرا درمان خفگی ناشی از قلب با خفگی ناشی از آپنه کاملاً متفاوت و حتی متضاد است.
تفاوت بیماری در مردان و زنان
خفگی در خواب در مردان و زنان با الگوهای متفاوتی بروز میکند. به طور کلی، مردان بیشتر مستعد ابتلا به آپنه انسدادی خواب هستند که شایعترین علت خفگی است. آناتومی گردن مردان (که معمولاً ضخیمتر است) و الگوی چاقی مردانه (تجمع چربی در بالاتنه) باعث فشار بیشتر بر راه هوایی میشود. مردان معمولاً خفگی را به صورت انسداد فیزیکی و با صدای بلند توصیف میکنند.
در زنان، تا قبل از یائسگی، هورمونهای زنانه (پروژسترون و استروژن) نقش محافظتی بر عضلات تنفسی دارند و مانع شل شدن بیش از حد آنها میشوند. اما پس از یائسگی، شیوع این مشکل در زنان افزایش مییابد. نکته جالب اینجاست که زنان بیشتر مستعد علل غیر انسدادی خفگی هستند. برای مثال، مشکلات تیروئید (گواتر) که میتواند به نای فشار بیاورد، یا حملات پانیک شبانه در زنان شایعتر است.
همچنین زنان مبتلا به خفگی خواب، علائم متفاوتی را گزارش میدهند. در حالی که مردان از “خفه شدن” شکایت دارند، زنان ممکن است از “تپش قلب”، “احساس سنگینی روی سینه” یا “کابوسهای تکراری” صحبت کنند. این تفاوت در بیان علائم گاهی باعث میشود پزشکان مشکل زنان را به اشتباه به عنوان اضطراب یا افسردگی تشخیص دهند.
در دوران بارداری نیز زنان به طور خاص در معرض خطر هستند. بالا آمدن رحم و فشار به دیافراگم، همراه با تورم مخاط بینی ناشی از هورمونها، باعث میشود احساس تنگی نفس و خفگی در خواب در ماههای آخر بارداری بسیار شایع شود. درک این تفاوتهای جنسیتی برای تشخیص درست و پرهیز از برچسبزنیهای روانی به بیماران خانم بسیار مهم است.
روشهای درمان پزشکی
درمان احساس خفگی در خواب کاملاً وابسته به علت ریشهای آن است. اگر تشخیص پزشک آپنه انسدادی خواب باشد، درمان استاندارد استفاده از دستگاه CPAP است. این دستگاه از طریق یک ماسک، جریان هوای ملایمی را وارد گلو میکند که مانند یک ستون هوایی عمل کرده و مانع بسته شدن راه گلو میشود. استفاده از این دستگاه معمولاً به طور کامل حملات خفگی را متوقف میکند. در موارد خفیفتر، استفاده از پلاکهای دهانی که فک را جلو میکشند نیز موثر است.
اگر علت خفگی، نارسایی قلبی باشد، درمان متمرکز بر تقویت قلب و کاهش مایعات بدن است. تجویز داروهای ادرارآور (دیورتیکها) و داروهای کنترل فشار خون باعث میشود آب اضافی از ریهها تخلیه شود و فرد بتواند راحت بخوابد.
در صورتی که لارنگواسپاسم یا رفلاکس عامل بیماری باشد، درمان اصلی کنترل اسید معده است. داروهای مهارکننده اسید و اصلاح رژیم غذایی جلوی ورود اسید به گلو را میگیرند و در نتیجه اسپاسم تارهای صوتی رخ نمیدهد. درمان جراحی نیز در مواردی که لوزههای بزرگ یا انحراف شدید بینی وجود دارد، میتواند راهگشا باشد. برداشتن لوزهها (به خصوص در کودکان) یا جراحی اصلاحی راه هوایی میتواند فضای فیزیکی برای عبور هوا را باز کند.
درمان دارویی
باید توجه داشت که هیچ داروی خاصی تحت عنوان “قرص ضد خفگی خواب” وجود ندارد. درمان دارویی همیشه متوجه بیماری زمینهای است. برای رفلاکس معده، داروهایی مانند امپرازول، پنتوپرازول یا فاموتیدین تجویز میشود. این داروها با کاهش تولید اسید معده، از تحریک گلو و اسپاسم جلوگیری میکنند.
اگر مشکل ناشی از آسم شبانه یا آلرژی باشد که منجر به کیپ شدن بینی و خفگی میشود، اسپریهای استروئیدی بینی و گشادکنندههای برونش (مانند سالبوتامول) استفاده میشود. استفاده از آنتیهیستامینها نیز میتواند ترشحات پشت حلق را کم کند.
نکته بسیار حیاتی در بخش دارویی این است که برخی داروها خودشان عامل خفگی هستند. داروهای آرامبخش، قرصهای خوابآور (مانند دیازپام یا زولپیدم) و شلکنندههای عضلانی میتوانند خطرناک باشند. این داروها عضلات گلو را بیش از حد شل میکنند و مکانیسم بیدار شدن مغز را کند مینمایند. این یعنی اگر نفس فرد قطع شود، مغز دیرتر متوجه شده و خفگی طولانیتر و خطرناکتر میشود. بنابراین، پزشکان معمولاً مصرف این داروها را برای کسانی که سابقه خفگی در خواب دارند، ممنوع یا محدود میکنند.
درمان خانگی و تغییر سبک زندگی
راهکارهای خانگی میتوانند تأثیر چشمگیری در کاهش دفعات خفگی داشته باشند. مهمترین و سادهترین روش، تغییر وضعیت خواب است. خوابیدن به پشت (طاقباز) بدترین وضعیت برای این بیماران است، زیرا جاذبه زمین باعث میشود زبان و کام نرم به عقب بیفتند و راه هوا را ببندند. خوابیدن به پهلو میتواند فوراً مشکل را در بسیاری از افراد حل کند. استفاده از بالشهای طبی یا روش “توپ تنیس” (دوختن توپ به پشت لباس خواب) میتواند مانع طاقباز خوابیدن شود.
بالا آوردن سر تخت نیز بسیار موثر است. با گذاشتن چند آجر زیر پایههای بالایی تخت یا استفاده از بالشهای گوهای، سر و سینه بالاتر از معده قرار میگیرد. این کار هم جلوی رفلاکس اسید را میگیرد و هم در بیماران قلبی باعث کاهش فشار روی ریهها میشود.
رطوبت محیط نیز مهم است. هوای خشک باعث چسبندگی مخاط گلو میشود. استفاده از دستگاه بخور سرد در اتاق خواب میتواند مجاری تنفسی را نرم و باز نگه دارد. شستشوی بینی با سرم نمکی قبل از خواب نیز برای کسانی که مشکل سینوزیت دارند مفید است. پرهیز از خوردن شام سنگین و دیرهنگام و عدم مصرف الکل قبل از خواب از دیگر اصول مهم درمان خانگی است. الکل عضلات گلو را فلج میکند و احتمال خفگی را چند برابر مینماید.
رژیم غذایی مناسب
رژیم غذایی در کنترل این بیماری دو هدف اصلی دارد: کاهش وزن و کاهش اسید معده. چاقی یکی از مهمترین عوامل فشار بر راه هوایی است. چربیهای دور گردن مستقیماً به نای فشار میآورند. یک رژیم غذایی کمکالری و سالم که منجر به کاهش وزن شود، میتواند فضای تنفسی را باز کند.
برای جلوگیری از رفلاکس که عامل اسپاسم گلو است، باید از مصرف غذاهای محرک پرهیز کرد. غذاهای تند، چرب، سرخکردنیها، گوجهفرنگی، مرکبات ترش، شکلات و نعناع میتوانند دریچه معده را شل کنند و باعث برگشت اسید شوند.
زمان غذا خوردن نیز حیاتی است. باید حداقل ۳ تا ۴ ساعت بین شام و زمان خواب فاصله باشد تا معده خالی شود. مصرف لبنیات پرچرب در شب نیز توصیه نمیشود زیرا میتواند باعث غلیظ شدن مخاط گلو و تشدید احساس خفگی شود. نوشیدن آب کافی در طول روز برای رقیق نگه داشتن ترشحات مفید است، اما نوشیدن مایعات زیاد درست قبل از خواب ممکن است باعث برگشت محتویات معده شود. دمنوشهای آرامبخش مثل بابونه (اگر حساسیت ندارید) میتواند به کاهش التهاب معده و گلو کمک کند.
عوارض و خطرات خفگی در خواب
نادیده گرفتن این بیماری میتواند عواقب جدی داشته باشد. اولین عارضه، ایجاد “ترس از خواب” (Sleep Phobia) است. فرد آنقدر از تجربه خفگی وحشت دارد که ناخودآگاه از خوابیدن اجتناب میکند و دچار بیخوابی شدید میشود. این بیخوابی منجر به افسردگی، اضطراب و کاهش عملکرد شغلی میگردد.
از نظر جسمی، تکرار حملات خفگی فشار عظیمی به قلب وارد میکند. هر بار که نفس قطع میشود، اکسیژن خون افت میکند و فشار خون بالا میرود. در درازمدت، این نوسانات منجر به فشار خون مقاوم به درمان، سکته قلبی و سکته مغزی میشود. فیبریلاسیون دهلیزی (نوعی نامنظمی ضربان قلب) در این بیماران بسیار شایع است.
خطر مرگ ناگهانی در خواب، اگرچه نادر است، اما در موارد شدید وجود دارد. به ویژه اگر فرد همزمان داروهای خوابآور مصرف کند یا مشکلات قلبی زمینهای داشته باشد، ممکن است مکانیسم بیداری مغز عمل نکند و خفگی منجر به ایست قلبی شود. آسیب به گلو و تارهای صوتی ناشی از سرفههای شدید و اسید معده نیز از عوارض موضعی این بیماری است.
کلاتری خواب در کودکان و دوران بارداری
در کودکان، علت اصلی خفگی در خواب معمولاً بزرگی بیش از حد لوزهها و لوزه سوم است. لوزههای بزرگ مثل دو توپ کوچک راه گلو را میبندند. کودک ممکن است با دهان باز بخوابد، زیاد عرق کند و ناگهان با حالت خفگی بیدار شود. این وضعیت در کودکان خطرناک است زیرا میتواند باعث اختلال در رشد، شبادراری و مشکلات رفتاری مثل بیشفعالی شود. درمان در کودکان معمولاً جراحی لوزه است که نتایج بسیار خوبی دارد.
در دوران بارداری، ترکیبی از عوامل باعث این مشکل میشود. افزایش وزن، فشار رحم به ریهها و تورم بافتهای بدن ناشی از هورمونها، همگی راه تنفس را تنگ میکنند. خفگی خواب در بارداری میتواند باعث کاهش اکسیژنرسانی به جنین شود و خطر فشار خون بارداری (پرهاکلامپسی) را افزایش دهد. زنان باردار باید حتماً به پهلو (ترجیحاً پهلوی چپ) بخوابند تا جریان خون بهینه باشد و فشار از روی راههای هوایی برداشته شود. استفاده از بالشهای مخصوص بارداری بسیار کمککننده است.
پیشگیری از بیماری
پیشگیری از خفگی در خواب عمدتاً با مدیریت عوامل خطر امکانپذیر است. مهمترین اقدام، حفظ وزن ایدهآل است. جلوگیری از چاقی گردن و شکم، بهترین بیمه برای تنفس راحت در خواب است. ورزش منظم عضلات بدن و گلو را قوی نگه میدارد.
درمان زودهنگام آلرژیها و مشکلات بینی مانع از مزمن شدن انسداد تنفسی میشود. اگر فردی هستید که زیاد طاقباز میخوابید، تمرین برای خوابیدن به پهلو را از جوانی شروع کنید. پرهیز از مصرف دخانیات (که باعث التهاب راههای هوایی میشود) و الکل، بخش مهمی از پیشگیری است. همچنین مدیریت استرس و اضطراب قبل از خواب میتواند از حملات پانیک شبانه جلوگیری کند.
طول درمان و دورنمای بیماری
طول درمان بستگی به علت بیماری دارد. اگر علت لوزههای بزرگ باشد، با یک جراحی و دوره نقاهت دو هفتهای، بیماری برای همیشه درمان میشود. اگر علت چاقی باشد، درمان طولانیمدت است و نیاز به ماهها رژیم و ورزش دارد، اما با کاهش وزن، بیماری معمولاً ناپدید میشود.
در مواردی مانند آپنه خواب ژنتیکی یا نارسایی قلبی، درمان ممکن است مادامالعمر باشد. استفاده از دستگاه CPAP یا داروهای قلبی باید هر شب ادامه یابد تا علائم کنترل شوند. این یک درمان نگهدارنده است، نه یک درمان قطعی. با این حال، با رعایت درمان، فرد میتواند یک زندگی کاملاً نرمال و بدون ترس داشته باشد.
ارتباط اسپاسم حنجره (لارنگواسپاسم) با خفگی خواب
یکی از ترسناکترین انواع خفگی خواب، لارنگواسپاسم است. در این حالت، فرد ناگهان بیدار میشود و متوجه میشود که اصلاً نمیتواند هوا را به داخل بکشد (دم انجام نمیشود). این حالت با آپنه فرق دارد؛ در آپنه گلو شل شده، اما در اینجا تارهای صوتی محکم به هم قفل شدهاند. این واکنش بدن برای جلوگیری از ورود چیزی (معمولاً اسید معده) به ریه است.
این حمله معمولاً کمتر از یک دقیقه طول میکشد، اما برای فرد به اندازه یک عمر میگذرد. کلید حل این مشکل در لحظه حمله، آرامش است. تلاش برای نفس کشیدن عمیق و سریع، اسپاسم را بدتر میکند. فرد باید سعی کند آرام باشد و نفسهای بسیار کوتاه و سطحی بکشد یا نفس را حبس کند تا دیاکسید کربن بالا برود و مغز قفل حنجره را باز کند. درمان اصلی این حالت، کنترل شدید رفلاکس معده است.
جمع بندی نهایی
بیماری خفگی در خواب یا کلاتری، وضعیتی هراسانگیز است که در آن فرد با احساس ناتوانی در تنفس و تپش قلب شدید از خواب میپرد. این حالت معمولاً نشانهای از مشکلات جدیتر مانند آپنه انسدادی خواب، رفلاکس شدید معده (GERD) یا نارسایی قلبی است. در این وضعیت، مسیر هوایی به دلیل شلی عضلات، وجود اسید یا تجمع مایعات مسدود میشود. تشخیص دقیق این بیماری با انجام پلیسومنوگرافی (تست خواب) امکانپذیر است.
درمان بستگی به علت دارد و شامل استفاده از دستگاه CPAP، داروهای کنترل اسید معده، کاهش وزن و خوابیدن به پهلو است. نادیده گرفتن این علائم میتواند منجر به عوارض خطرناکی همچون فشار خون بالا، سکته و ترس از خواب شود. اگر شما یا اطرافیانتان با حالت خفگی از خواب بیدار میشوید، مراجعه به پزشک برای بررسی سلامت قلب و ریه ضروری است.